Leczenie ciężkiej postaci ostrego zapalenia trzustki

*Anna Rupniewska-Ładyko, Urszula Zielińska-Borkowska

Streszczenie
W większości przypadków ostre zapalenie trzustki (OZT) ma postać łagodną i poddaje się wyleczeniu w przeciągu kilkunastu dni. Ciężkie OZT występuje u 15-25% chorych, przebiega pod postacią ciężkiej choroby ogólnoustrojowej z towarzyszącymi powikłaniami dotyczącymi innych narządów i obarczone jest wysoką śmiertelnością. Niniejsza publikacja zawiera zalecenia dotyczące postępowania u chorych z ciężkim OZT, gdy dochodzi do niewydolności wielonarządowej utrzymującej się ponad 48 godzin. Najpoważniejszym powikłaniem ogólnoustrojowym jest wstrząs septyczny w przebiegu martwicy trzustki, ropnia bądź innych procesów patologicznych będących następstwem OZT. W początkowym etapie leczenia kluczowe znaczenie ma intensywne nawadnianie dożylne chorego. Rekomenduje się żywienie dojelitowe zamiast żywienia pozajelitowego. Nie należy stosować antybiotyków profilaktycznie. Profilaktyka zakażeń grzybiczym u tych pacjentów nie jest zalecana. U wszystkich chorych z OZT oraz ze współistniejącym ostrym zapaleniem dróg żółciowych należy w ciągu 24 godzin od przyjęcia wykonać ECPW ze sfinkterotomią. U chorych stabilnych, inwazyjne usuwanie zakażonej martwicy lub bezobjawowych torbieli nie jest zalecane. Ewentualny drenaż najlepiej wykonać po 4 tygodniach, co daje czas organizmowi na wytworzenie otoczki (otorbienie) martwicy. Ponieważ OZT towarzyszy silny ból, należy na wczesnym etapie leczenia zastosować właściwe leczenie przeciwbólowe. Stosowanie silnych leków przeciwbólowych z grupy opioidów nie zwiększa ryzyka wystąpienia powikłań OZT.

Summary
Most episodes of acute pancreatitis are mild and self-limiting, needing only brief hospitalization. This publication presents recommendations for the management of patients with severe acute pancreatitis (SAP). SAP, defined by the presence of persistent (fails to resolve within 48 h) organ failure, occurs in 15-20% of patients. The most serious complication is septic shock in the course of pancreatic necrosis, abscess, or other pathological processes resulting from acute pancreatitis. Recently published guidelines strongly urge aggressive intravenous hydration. Clinical guidelines recommend administering enteral nutrition rather than parenteral nutrition. In the majority of patients, initial aspirates of pancreatic material were sterile. Recent clinical guidelines do not recommend prophylactic systemic antibiotics in patients with acute necrotizing pancreatitis. Prevention of fungal infections in these patients is also not recommended. Patients with SAP and concurrent acute cholangitis should undergo endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP) within 24 h of admission. Pancreatic duct stents and postprocedure rectal nonsteroidal anti-inflammatory drug suppositories should be utilized to lower the risk of severe post-ERCP pancreatitis in high-risk patients. In stable patients with infected necrosis, surgical, drainage should be delayed, preferably for 4 weeks, to allow the development of a wall around the necrosis. Because acute pancreatitis accompanied by severe pain, priority issue is that the pain should be effectively treated. The use of strong analgesics opioids does not increase the risk of complications of acute pancreatitis.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.