Realizowanie medycznych czynności ratunkowych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego na przykładzie Krakowskiego Pogotowia Ratunkowego

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 7/2014, s. 525-530

*Joanna Sowizdraniuk1, Małgorzata Popławska1, Jerzy R. Ładny2, Krystyn Sosada3

Streszczenie
Wstęp. Od 2007 roku funkcjonują w Polsce dwa rodzaje zespołów ratownictwa medycznego: specjalistyczne, posiadające w swym składzie lekarza systemu, i podstawowe, w których pracują ratownicy medyczni i pielęgniarki systemu.
Cel pracy. Celem pracy jest sprawdzenie, jak często i z jakiego powodu podstawowe ZRM wzywają na pomoc zespoły specjalistyczne, jakie działania podejmują na miejscu ZRM S oraz zaproponowanie systemowych zmian mających na celu uniknięcie podwójnego dysponowania.
Materiał i metody. Badaniem objęto dokumentację medyczną 16 ZRM P i 14 ZRM S Krakowskiego Pogotowia Ratunkowego z lat 2011-2013. Przeanalizowano 110 543 karty medycznych czynności ratunkowych sporządzone przez kierowników zespołów podstawowych oraz wyłoniono 521 wyjazdów spełniających kryterium podwójnego zadysponowania.
Wyniki. Najczęściej – w 269 przypadkach – wezwania dotyczyły pomocy w prowadzeniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej lub podjęciu decyzji o odstąpieniu od niej. W 208 kartach medycznych czynności ratunkowych znalazła się informacja o odstąpieniu od reanimacji, zespół S został zadysponowany wyłącznie do stwierdzenia zgonu. Wśród innych powodów znalazły się między innymi: niewydolność krążeniowa i oddechowa, wstrząs, zaburzenia rytmu serca i zatrucia.
Wnioski. Z przeprowadzonego badania wynika, że ZRM P sporadycznie korzystają z pomocy zespołów specjalistycznych. Wsparcie ZRM S najczęściej udzielane jest z powodu ograniczeń prawnych w wykonywaniu medycznych czynności ratunkowych przez ratowników medycznych i pielęgniarki systemu oraz braku systemowych procedur postępowania na miejscu zdarzenia z osobą zmarłą. Modyfikacje w tym zakresie z pewnością poprawiłyby funkcjonowanie systemu PRM w Polsce.

Summary
Introduction. Since the year 2007 there are two types of emergency medical teams in Poland. Specialized (specjalistyczny) team, with EMS physician on board, and basic (podstawowy) team, composed of paramedics and emergency nurses.
Aim. Presented thesis aims on checking why, and how frequently, basic teams call specialized teams for support and what activities take place Specialized EMT’s. Thesis also proposes changes to EMS procedures, which could help avoiding two-team responding.
Material and methods. Research has been done on the basis of medical documentation submitted between 2011 and 2013 by 16 basic and 14 specialized EMS teams of Kraków Emergency Service. 110 543 medical rescue procedure cards written by EMS team leaders have been analized. 521 responsed turned out to meet two-team response criteria.
Results. Most of them – 269 – concerned assistance in providing cardiopulmonary resuscitation or making decision to withdraw from CPR. CPR withdrawal was documented in 208 cards – specialized EMS teams have been dispatched only in order issue death certificate. Among other 41 cases reasons to call for specialized EMS support were: cardiopulmonary failure, shock, arrhythmia and cases of intoxication.
Conclusions. Research shows, that situations when basic EMS teams call for specialized team support are relatively few and far between. Specialized team support is necessary when paramedics or emergency nurses come across formal restrictions in providing medical help. Another common reason is lack of uniform procedures of dealing with person dead on scene. Modifying the abovementioned areas are most likely to improve functioning of EMS in Poland.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.