Kardiometria elektryczna – nowa metoda nieinwazyjnego monitorowania hemodynamicznego

*Radosław Chutkowski, Małgorzata Malec-Milewska

Streszczenie
Monitorowanie parametrów hemodynamicznych układu krążenia, a zwłaszcza rzutu serca (CO) i objętości wyrzutowej (SV), jest niezbędne nie tylko u pacjentów z chorobami układu krążenia, chorobami endokrynologicznymi (np. nadczynnością tarczycy), neurologicznymi, ale również u pacjentów po urazach czy w sepsie. Najprościej metody oceniające pracę serca i układ krążenia możemy podzielić na dwie grupy – metody inwazyjne i nieinwazyjne. Metody inwazyjne wymagają założenia specjalnych cewników do serca lub do żyły centralnej i tętnicy. Natomiast metody nieinwazyjne nie naruszają ciągłości skóry i tkanek pacjenta. Do metod inwazyjnych zaliczamy: metody Ficka (bezpośrednią i pośrednią), metodę rozcieńczeń barwnika, metodę termodilucji (PATD, PAC-CO), metodę ciągłego pomiaru rzutu serca (PAC-CCO), wentrykulografię oraz metody oparte na analizie fali tętna (PWA): analiza konturu pulsu (PICCO), analiza mocy pulsu (LIDCO) i APCO (Vigileo). Do metod nieinwazyjnych zaliczamy: rezonans magnetyczny, echokardiografię, fotoakustyczną ocenę gazów oddechowych, elektryczną bioimpedancję klatki piersiowej (TEB) i kardiometrię elektryczną (ang. electrical velocimetry – EV). Metoda kardiometrii elektrycznej (EV) opiera się na zmodyfikowanym pomiarze elektrycznej bioimpedancji klatki piersiowej (TEB). Jest to stosunkowo nowa metoda, charakteryzująca się ciągłością pomiaru, łatwością wykonania, praktycznie brakiem kosztów eksploatacyjnych (potrzebne są cztery elektrody EKG), możliwością zastosowania u większości pacjentów. W nielicznych przeprowadzonych dotychczas badaniach kardiometria elektryczna wykazuje istotną korelację z innymi metodami oceny rzutu serca. Z tych powodów może być cennym narzędziem diagnostycznym.

Summary
Cardiovascular monitoring of the hemodynamic parameters: cardiac output (CO) and stroke volume (SV) in particular, is essential not only in patients with cardiac, endocrinological (e.g. hyperthyroidism) or neurological diseases, but also in traumatic or septic patients. In general, hemodynamic monitoring systems can be divided into noninvasive and invasive methods. Invasive methods require catheterization the heart or central vein and artery. Noninvasive methods require no skin and tissue damage. Invasive methods are: Fick’s method (direct and indirect), indicator dilution systems, thermodilution (PATD, PAC-CO), continuous cardiac output (PAC-CCO) system, ventriculography and pulse waveform analysis (PWA) systems: pulse contour analysis (PICCO), pulse power analysis (LIDCO) and APCO (Vigileo). Noninvasive methods are MRI, echocardiography, inert gas rebreathing system, thoracic electric bioimpedance (TEB) and electrical velocimetry (EV). Electrical velocimetry is based on the modified thoracic bioimpedance measurement. It is a new method, which enables continuous monitoring, is easy to apply, not expensive (requires applying only 4 skin ECG electrodes), and may be used in most patients. Electrical velocimetry shows good correlation with other cardiac output monitoring systems according to the limited number of studies that are available. For these reasons electrical velocimetry might be an important diagnostic tool.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.