Zespół Goodpasture’a w przebiegu grypy A/H1N1 – opis przypadku

*Urszula Zielińska-Borkowska¹, Magdalena Walicka², Małgorzata Złotorowicz¹, Cezary Kosiński³, Barbara Lickiewicz¹, Michał Pirożyński¹, Kamil Radzikowski¹, Agnieszka Witak-Grzybowska⁴

Streszczenie
Wstęp. Zmiany o charakterze glomerulonephritis występujące z krwotokiem płucnym po raz pierwszy nazwano zespołem Goodpasture’a w 1957 roku. Kilkanaście lat później wykazano obecność zmian w płucnych i nerkowych naczyniach, a także przeciwciała przeciwko błonie podstawnej naczyń nerkowych. Etiologia zespołu jest nieznana. Jedna z hipotez łączy występowanie zespołu z zakażeniem wirusem grypy.
Opis przypadku. Opisujemy przypadek 53-letniego pacjenta bez przeszłości chorobowej, którego przyjęto do OIT z piorunującego przebiegu niewydolności oddechowej. Obraz rtg klatki piersiowej odpowiadał śródmiąższowemu zapaleniu płuc. W dniu przyjęcia pacjent zażył jedną tabletkę oseltamiwiru (epidemia grypy A/H1N1). Badanie PCR potwierdziło zakażenie wirusem grypy A/H1N1. W badaniach bronchoskopowych stwierdzono krwawienie pęcherzykowe, uzyskując potwierdzenie w CT klatki piersiowej. W materiale z płukania pęcherzykowo-oskrzelowego w 5. dobie leczenia oseltamiwirem nie stwierdzono obecności wirusa A/H1N1. Przeprowadzona diagnostyka immunologiczna upoważniła do rozpoznania zespołu Goodpasture’a. Włączono sterydoterapię, wykonano cykl plazmaferez, stosowano pulsy metyloprednizolonu oraz kursy cyklofosfamidu. Zastosowane leczenie obniżyło miano p/ciał anty-GBM. Długotrwała terapia i związane z nią czynniki ryzyka oraz spadek odporności pacjenta były bezpośrednią przyczyną sepsy i rozwijającego się wstrząsu septycznego. Pomimo leczenia przyczynowego pacjent zmarł.
Wnioski. Infekcja wirusowa jest mechanizmem indukującym niekorzystne zjawiska spowodowane produkcją przeciwciał oraz nadmierną niekontrolowaną odpowiedzią komórkową. Zaburzenia w układzie immunologicznym są w tym wypadku najważniejszym czynnikiem ryzyka zakażenia.

Summary
Introduction. Coexistence of glomerulonephritis with pulmonary hemorrhage was described for the first time as Goodpasture’s syndrome in 1957. Several years later characteristic changes in pulmonary and renal vessels as well as antibodies against glomerular basement membrane (anti-GBM) were described. Etiology of the syndrome remains unknown. According to one hypothesis the syndrome is associated with influenza virus infection.
Case report. We present a case study of 53-year-old patient with negative past medical history who was admitted to the ICU due to the fulminant course of respiratory failure. At the admission to the hospital patient received one dose of oseltamivir (H1N1 influenza epidemy). Chest radiography revealed interstitial pneumonia. PCR results confirmed A/H1N1 influenza virus infection. Bronchofiberoscopy revealed alveolar hemorrhage, confirmed by chest computed tomography. In the fifth day of oseltamivir treatment no evidence of the A/H1N1 virus in bronchoalveolar lavage was found. Positive results of immunological examinations allowed to diagnose Goodpasture’s syndrome. Methylprednisolon pulses, plasmapheresis and courses of cyclophosphamide were applied. Treatment led to the reduction of anti-GBM antibody titer. Prolonged therapy with associated risk factors and decrease in patient’s immunological status were the main causes of sepsis and septic shock. Despite the causal treatment the patient died.
Conclusions. Viral infection can induce adverse events as a result of excessive production of antibodies and uncontrolled cell response. Immunodeficiency was the most important risk factor of infection in presented case.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.