Wyniki terapii przeciwciałami anty-CD20 u dzieci z EBV-zależnym poprzeszczepowym zespołem limfoproliferacyjnym

*Jan Styczyński¹, Krzysztof Kałwak², Krzysztof Czyżewski¹, Joanna Owoc-Lempach², Anna Krenska¹, Robert Dębski¹, Ewa Gorczyńska², Alicja Chybicka², Mariusz Wysocki¹

Streszczenie
Wstęp. Poprzeszczepowy zespół limfoproliferacyjny (PTLD) jest zagrażającym życiu powikłaniem po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych (HSCT).
Cel pracy. Celem tej pracy jest analiza wyników terapii EBV-PTLD, opartej na zastosowaniu rituximabu u dzieci po allo-HSCT.
Materiał i metody. Retrospektywnej analizie poddano 369 pacjentów w wieku < 20 lat po allo-HSCT wykonanym w latach 2005-2011 w dwóch ośrodkach pediatrycznych w kierunku PTLD pewnej lub prawdopodobnej.
Wyniki. U 20 pacjentów rozpoznano EBV-PTLD. Częstość EBV-PTLD wyniosła 5,4%, w tym 2,3% dla HSCT od zgodnych dawców rodzinnych, 5,6% dla HSCT od zgodnych dawców niespokrewnionych oraz 16,2% dla HSCT od częściowo zgodnych dawców niespokrewnionych. Rozwój EBV-PTLD nastąpił w czasie 0,7-8 miesięcy (mediana 1,6) po allo-HSCT. Przeżycie 120-dniowe po rozpoznaniu PTLD wyznaczone metodą Kaplana-Meiera wyniosło 75%. W analizie jednowariantowej czynnikami wpływającymi na niepowodzenie terapii były: choroba wielosystemowa, ostra lub przewlekła GVHD oraz wzrost EBV-DNA-emii po pierwszym tygodniu terapii rituximabem. W analizie wielowariantowej jedynym czynnikiem wpływającym na niepowodzenie terapii była obecność ostrej lub przewlekłej choroby GVHD. Redukcja immunosupresji o co najmniej 20% dawki sprzyjała niższej śmiertelności z powodu PTLD (8 vs 50%).
Wnioski. Trzy czwarte pacjentów z EBV-PTLD uzyskało remisję PTLD po zastosowaniu terapii opartej na rituximabie. Redukcja immunosupresji w momencie rozpoznania PTLD była związana z lepszymi wynikami terapii, podczas gdy choroba wielosystemowa, ostra lub przewlekła GVHD oraz wzrost EBV-DNA-emii po pierwszym tygodniu terapii były niekorzystnymi czynnikami prognostycznymi.

Summary
Introduction. Post-transplant lymphoproliferative disorder (PTLD) is a life-threatening malignant disease developing after hematopoietic stem cell transplantation (HSCT).
Aim. The objective of this study is the analysis of the outcome of EBV-related PTLD after a rituximab-based treatment in children after allo-HSCT.
Material and methods. 369 patients aged < 20 years after allo-HSCTs performed between 2005-2011 in 2 pediatric centres have been retrospectively analysed for PTLD, either biopsy-proven or probable disease.
Results. 20 PTLD cases were identified, indicating an overall EBV-PTLD frequency of 5.4%, ranging from 2.3% for matched-family donor, 5.6% in matched unrelated donor, to 16.2% in mismatched unrelated donor recipients. EBV-PTLD occurred at a median of 1.6 months (range, 0.7-8) after HSCT. 120-days survival from PTLD determined by Kaplan-Meier method was 75%. Univariate analysis showed that a poor response of PTLD to rituximab was associated with initial multiorgan involvement, acute/chronic GVHD, and increase of EBV-DNA-emia after one week therapy with rituximab. In multivariate analysis, poor response of PTLD to rituximab was associated with acute/chronic GVHD upon PTLD diagnosis. Immunosuppression tapering by at least 20% of dose was associated with a lower PTLD mortality (8 vs 50%).
Conclusions. Three-fourths of patients with EBV-PTLD survived after rituximab-based treatment. Reduction of immunosuppression was associated with improved outcome while multiorgan disease, acute/chronic GVHD, and increase of EBV-DNA-emia after one week therapy predicted poor outcome.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.