Kliniczne zastosowanie mikroperymetrii – wady i zalety tej metody. Doświadczenia własne

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 12/2013, s. 843-846

Wanda Romaniuk^{1, 2}, Piotr Gościniewicz², *Ewa Mrukwa-Kominek^{1, 2}, Łukasz Drzyzga², Sabina Sapeta², Monika Sarnat², Iwona Grabska-Liberek³

Streszczenie
Mikroperymetria jest jednym z rodzajów badania pola widzenia, które umożliwia analizowanie czułości siatkówki oraz nakładanie uzyskanych obrazów na kolorowe zdjęcia dna oka. Sprawia to, że metoda ta doskonale sprawdza się w rozpoznawaniu ubytków w polu widzenia i pozwala na monitorowanie progresji choroby. Mikroperymetria jest doskonałą metodą w identyfikacji możliwych ubytków w polu widzenia, jak również doskonale służy jako metoda oceny stabilności i progresji tych zmian, co może zostać połączone z oceną rozkładu fiksacji badanego oka. Możemy stwierdzić, że zaletą tej metody jest dokładność, powtarzalność i funkcja follow-up, która pozwala na monitorowanie w czasie zmian stwierdzonych w trakcie poprzednich badań. Główne zastosowania tej metody obejmują: retinopatie i makulopatie – zmiany degeneracyjne, naczyniowe, zapalne, genetyczne i infekcyjne. Mikroperymetria może być pomocna we wczesnym monitorowaniu zmian siatkówki centralnej i obwodowej, co pomaga w zrozumieniu przebiegu schorzeń okulistycznych. Doświadczenia własne autorów pokazują dużą przydatność mikroperymetrii w badaniu jakości widzenia, ocenie progresji choroby i wreszcie skuteczności przeprowadzonego leczenia.

Summary
Microperimetry technique is a kind of visual field test which provides the study of retinal sensitivity and the imposition of tests performed on the color fundus image. That made the test accurate in identification of defects in the visual field and also allows to monitor disease progression. Microperimetry is an accurate examination to identify and assess the possible defects in the field of vision and as well as assess the stability and progression of these lesions which could be combined with assessment with distribution of the examined eye’s fixation. We can ascertain that its advantages are precision, repeatability and the follow-up function which allows for monitoring of changes in time. The main clinical applications of this technique include: retinopathies and maculopathies – degenerative, vascular, inflammatory, genetic and infectious. Microperimetry can aid the early monitoring of central and peripheral retinal lesions, helping to understand the natural course of the various eye diseases.
Own experience suggests that microperimetry is extremely useful addition to testing the quality of vision, assessment of disease progression and finally effectiveness of therapy.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.