Miejsce dla uzupełniającego leczenia mitotanem u pacjentów niskiego ryzyka z rakiem kory nadnercza – opis przypadku

*Karolina Nowak, Lucyna Papierska

Streszczenie
Przedstawiamy przypadek 56-letniej kobiety leczonej z powodu nadciśnienia tętniczego z guzem prawego nadnercza potwierdzonym w badaniu TK jamy brzusznej w 2006 roku wielkości 16 x 18 mm i gęstością przed podaniem kontrastu wynoszącą 30 j. Hounsfielda. Pacjentka nie zdecydowała się na dalszą diagnostykę i przez cztery kolejne lata co roku przeprowadzano jedynie badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. W 2010 roku, gdy stwierdzono powiększanie się guza, przeprowadzono ocenę kliniczną, a następnie wysunięto podejrzenia raka kory nadnercza. Chora przebyła całkowitą resekcję guza (R0); stadium zaawansowania nowotworu (wg klasyfikacji ENSAT) określono jako I, z niskim ryzykiem nawrotu choroby (Ki-67 index < 10%, doszczętność zabiegu R0). Zgodnie z obowiązującymi wytycznymi dla leczenia onkologicznego pacjentka nie otrzymała uzupełniającej chemioterapii mitotanem. Leczenie rozpoczęto dwa miesiące później, ale było to cztery lata po pierwszym zobrazowaniu guza. Dwa lata po operacji pojawiły się przerzuty odległe i rok po wznowie nowotworu pacjentka zmarła z powodu progresji choroby. Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo istnienia ukrytych mikroprzerzutów w momencie diagnozy nawet u pacjentów z niskim stopniem zaawansowania i niskim ryzykiem nawrotu choroby. Dane uzyskane z licznych badań wskazują na korzyści z wczesnego włączania mitotanu w tej grupie pacjentów. Opóźnione leczenie może prowadzić do szybszego nawrotu i pogarszać przeżycie, tak jak u opisanej pacjentki. W 2014 roku spodziewamy się wyników pierwszego, prospektywnego, randomizowanego badania klinicznego nad rakiem kory nadnerczy (ADIUVO); miejmy nadzieję, że pozwolą one na sformułowanie jednolitych zaleceń dotyczących postępowania u pacjentów z niskim stopniem zaawansowania choroby (I lub II) i niskim ryzykiem nawrotu choroby.

Summary
We present a case of a 56-year-old women treated for hypertension with tumor of adrenal gland confirmed on CT in 2006, sized 16 x 18 mm with pre-contrast density about 30 Hounsfield Units. She hadn’t decided to undergo further evaluation and only the ultrasound of the abdomen was performed annually for four years. In 2010, as soon as enlarging of the mass was revealed, the clinical evaluation was performed which led to suspicion of adrenocortical carcinoma. The patient underwent margin-free complete laparoscopic resection of the tumor (R0) and was classified as stage I (ENSAT) adrenocortical carcinoma with low-risk of recurrence (Ki-67 index < 10%, resection status R0). According to current clinical oncological guidelines, she was not administered adjuvant mitotane from oncologist. The treatment started two months later, but it was four years after the tumors had been found. Two years after the surgery metastases occurred, and one year later the patient died. There is high probability of existing occult micrometastases at the time of diagnosis even in patients with low-risk and low stage of the disease. The data obtained from several studies indicate that such patients may benefit from administering adjuvant mitotane. Delay in treatment with mitotane may lead to faster recurrence of ACC and worsen the survival, as happened to the presented patient. Results of the first prospective, randomized trial (ADIUVO trial) are expected in 2014. They will hopefully lead to unified recommendations in low-risk patients with stage I or II of the disease.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.