Znaczenie badania pozytonowej tomografii emisyjnej w diagnostyce padaczki
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 10/2013, s. 701-705
*Ewa Nagańska
Streszczenie
Metody radioizotopowe należą do najlepiej obrazujących procesy metaboliczne w mózgu. Pozytonowa tomografia emisyjna (PET) jest podstawową metodą pozwalającą na tzw. obrazowanie molekularne. Zaletą tej metody jest możliwość podania minimalnej ilości fizjologicznych molekuł znakowanych atomami radioaktywnymi o bardzo krótkim okresie połowicznego rozpadu, w celu uzyskania informacji o procesach zachodzących na poziomie komórkowym. Istnieje możliwość uwidocznienia zmian stężeń badanych znaczników rzędu 10-11 mol. Powszechnie stosowanym, uniwersalnym radioizotopem jest 2-fluoro-2-deoksy-D-glukoza (18F-FDG), ale w przypadku poszczególnych chorób układu nerwowego wykorzystuje się również inne znaczniki. Badanie PET umożliwia różnicowanie między ogniskami fizjologicznego i patologicznego gromadzenia znacznika. Obrazowanie metodą PET jest najczęściej wykorzystywane w diagnostyce onkologicznej, neurologicznej i kardiologicznej. Oceniono, że u około 63% chorych na padaczkę stwierdza się za pomocą różnych metod diagnostycznych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, ultrasonografia, SPECT, PET) nieprawidłowości morfologiczne w obrębie tkanki nerwowej. Wykorzystanie PET w diagnostyce lokalizacji ogniska padaczkowego jest coraz częściej uznawane za standard, zwłaszcza w przypadku napadów ogniskowych i lekoopornych. Wyniki badań z różnych ośrodków wskazują na celowość wykonywania diagnostyki wielokierunkowej, z wykorzystaniem badań wzajemnie się uzupełniających.
Summary
Radioisotope methods belong to the best evidence for metabolic processes in the brain. Positron emission tomography (PET) is the basic method that allows to molecular imaging. The advantage of this method is the ability to provide the minimum amount of radioactive atoms labelled physiological molecules, with a very short half-life, in order to obtain information about the processes occurring at the cellular level. It is possible to show chandes in radioisotope markers as 10-11 mol. The most usefull, universal radioisotope is 2-fluoro-2-deoksy-D-glukose (18F-FDG), but in different neurological disorders other markers are also used. PET study allows to differentiate between physiological and pathological accumulation of the marker. PET is the most often used in oncology, neurology and cardiology. It is estimated that approximately 63% of the patients with epilepsy has the diagnosis set by using different diagnostic methods (computer tomography, magnetic resonance imaging, SPECT, PET) to show the focal morphological abnormalities in the nervous tissue. The use of PET as the diagnostic test in epileptic patients is increasingly regarded as standard, especially in the case of focal and drug-resistant seizures. The conclusion was stressed that the complementary diagnostic procedures give the best way of complete look for patient.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.