Skala Klinicznej Oceny Stopnia Otępienia (CDR) a ryzyko otępienia u osób z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi

*Anna Barczak¹, Tomasz Gabryelewicz², Bogusław Wasiak¹, Maciej P. Golan², Małgorzata Chodakowska-Żebrowska¹, Anna Pfeffer^{1, 2}, Maria Styczyńska², Monika Mandecka^{1, 2}, Maria Barcikowska²

Streszczenie
Wstęp. Łagodne zaburzenia poznawcze (ŁZP) to zespół objawów definiowany jako pogorszenie funkcjonowania poznawczego w stopniu większym niż przewidywany dla wieku i poziomu wykształcenia, ale niezakłócający w sposób znaczący aktywności dnia codziennego. Głównymi kryteriami rozpoznawania ŁZP są deficyty pamięci. Jedną z metod ich diagnozy jest Kliniczna Ocena Stopnia Otępienia (ang. Clinical Dementia Rating – CDR), której wynik dla ŁZP wynosi 0,5.
Cel pracy. Celem pracy była ocena przydatności wyników poszczególnych podskali CDR w ocenie ryzyka wystąpienia otępienia u osób z ŁZP.
Materiał i metody. W badaniu wstępnym uzyskano wyniki poszczególnych podskali CDR (Pamięć, Orientacja, Osądzanie i rozwiązywanie problemów, Czynności związane z życiem w społeczności, Dom i hobby oraz Czynności osobiste) od 103 osób z ŁZP (śr. wieku 69,32; 80 kobiet, 23 mężczyzn). Po trzyletnim okresie obserwacji osoby zostały podzielone na dwie osobne grupy: bez otępienia – ND (n = 80; śr. wieku 68,71; 56 kobiet i 24 mężczyzn) i z otępieniem – D (n = 23; śr. wieku 71,82; 14 kobiet i 9 mężczyzn), a ich wyniki poddano odrębnej analizie.
Wyniki. Różnice pomiędzy wynikami podskali Pamięci, Orientacji oraz Osądzania i rozwiązywania problemów nie osiągnęły istotności statystycznej. Najbardziej różnicujące okazały się wyniki podskali: Czynności związane z życiem w społeczności oraz Dom i hobby, na korzyść osób bez otępienia (p = 0,05).
Wnioski. Pacjenci z ŁZP, u których w przyszłości wystąpi otępienie, uzyskują odmienne wyniki podskal pozapoznawczych CDR niż osoby bez otępienia. Analiza poszczególnych podskal CDR może być przydatna dla późniejszej opieki nad pacjentami.

Summary
Introduction. Mild Cognitive Impairment (MCI) is a syndrome defined as cognitive decline greater than expected for an individual’s age and education level but that does not interfere notably with activities of daily life. The main criterion of MCI is memory impairment, and the most common method of diagnosis is Clinical Dementia Rating (CDR), scored in MCI as 0.5.
Aim. We tried to estimate the utility of particular CDR’s boxes scores in dementia risk estimation.
Material and methods. Boxes of CDR (Memory, Orientation, Judgment & Problem Solving, Community Affairs, Home & Hobbies, Personal Care) baseline scores of 103 MCI persons (mean age 69.32; 80 females and 23 males) were analyzed in 2 groups: non demented – ND (n = 80; mean age 68.71; 56 females and 24 males), and demented – D (n = 23; mean age 71.82; 14 females and 9 males) after 3-year follow up.
Results. Any significant difference weren’t observed in Memory, Orientation and Judgment. The most differentiating were Community Affairs and Home & Hobbies, which were on favor in the non-demented group (p = 0.05).
Conclusions. MCI subjects who later develop dementia differ from stable ones in functional domains of CDR at baseline evaluation. Analysis of particular CDR’s boxes scores might be helpful in further patients’ management.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.