Przydatność przedoperacyjnego badania endosonograficznego w różnicowaniu przetok odbytu niskich z wysokimi

*Aneta Obcowska¹, Małgorzata Kołodziejczak², Iwona Sudoł-Szopińska^{2, 3, 4}

Streszczenie
Wstęp. Przedoperacyjne określenie wysokości przetoki ma duże znaczenie w wyborze sposobu leczenia oraz ocenie ryzyka pooperacyjnej inkontynencji. Ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tego powikłania wiąże się leczenie wysokich przetok przezzwieraczowych i międzyzwieraczowych, przetok nadzwieraczowych, rozgałęzionych, w tym podkowiastych, oraz przetok przednich u kobiet.
Cel. Celem pracy było określenie czułości i swoistości badania endosonograficznego (ang. endoanal ultrasound – EUS) w ocenie typu kanału pierwotnego oraz wysokości przetoki odbytu.
Materiał i metody. Materiał stanowiła grupa 424 pacjentów, w tym 132 kobiet i 292 mężczyzn w średnim wieku 45,8 lat, zoperowanych z powodu przetoki odbytu w okresie od 1 grudnia 2008 do 8 kwietnia 2011 roku. Przeprowadzono retrospektywną analizę danych z 424 przedoperacyjnych badań EUS oraz protokołów operacyjnych u tych samych pacjentów. Sprawdzono zgodność oceny przetok pod względem typu kanału pierwotnego oraz jego wysokości.
Wyniki. W EUS stwierdzono 63,1% przetok niskich i 36,9% wysokich, zaś śródoperacyjnie odpowiednio 57,6 i 42,2% przetok (w 0,2% przypadków stwierdzono przetokę mnogą). Zgodność EUS ze stanem śródoperacyjnym w ocenie wysokości przetoki uzyskano w 344 przypadkach (84,3%). Czułość i swoistość tej metody w ocenie wysokości przetok wyniosły odpowiednio 75 i 91%.
Wnioski. Badanie EUS jest dobrym badaniem dodatkowym do określania wysokości przetoki, niezależnie od jej typu. Czułość i swoistość metody w ocenie wysokości przetok wynosi odpowiednio 75 i 91%.

Summary
Introduction. Preoperative determination of the fistula is of great importance in the selection of treatment and the risk of postoperative incontinence. High transsphincteric and intersphincteric fistulas, suprasphincteric fistulas, branching ones, including horseshoe ones and front fistulas in women are associated with an increased risk of complications related to treatment.
Aim. The aim of this study was to determine the sensitivity and specificity of endosonographic examinations (EUS – endoanal ultrasound) to determine the type of the original canal and the location of anal fistula.
Material and methods. The material was a group of 424 patients, including 132 women and 292 men with a mean age of 45.8 years, operated because of anal fistula in the period from 1 December 2008 to 8 April 2011. A retrospective study of 424 preoperative EUS examinations and operational protocols in the same patients was conducted. The compatibility of the assessment of fistulas in terms of type of canal and its original location was verified.
Results. In EUS examinations 63.1% low fistulas and 36.9% high fistulas were determined, and intraoperatively, respectively 57.6 and 42.2% of fistulas (in 0.2% of cases plural fistula was determined). EUS compliance with the state of the intraoperative assessment of the fistula was obtained in 344 cases (84.3%). The sensitivity and specificity of this method in the evaluation of fistulas were respectively 75 and 91%.
Conclusions. EUS is a good additional examination for the determination of the fistula location, regardless of its type. The sensitivity and specificity of the method in the assessment of fistula is respectively 75 and 91%.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.