Zastosowanie ultrasonografii przezkroczowej i endosonografii z zastosowaniem H₂O₂w diagnostyce ropni i przetok okołoodbytniczych u dzieci

*Agnieszka Brodzisz¹, Czesław Cielecki², Paweł Nachulewicz², Paweł Wieczorek¹

Streszczenie
Wstęp. Ropnie okołoodbytnicze u dzieci nie są zmianami rzadkimi, a patogeneza przetoki nie jest do końca wyjaśniona. Najczęściej leczenie chirurgiczne polega na nacięciu ropnia i ewakuacji jego treści oraz rewizji jamy ropnia bez stosowania metod obrazowych. Ultrasonografia przezkroczowa, jak i badanie endosonograficzne wysokiej częstotliwości w trybie obrazowania 3D pozwalają na ocenę rozległości i penetracji ropni oraz przetok okołoodbytniczych.
Cel. Celem pracy jest ocena przydatności ultrasonografii przezkroczowej oraz endosonografii z zastosowaniem wody utlenionej w ocenie rozległości ropni i przetok okołoodbytniczych u dzieci.
Materiał i metody. Badanie USG wykonano u 9 dzieci w wieku od 2 miesiąca do 8 lat z ropniem i przetoką okołoodbytniczą. Badanie wykonywano przed nacięciem ropnia, oceniając jego rozległość oraz po jego nacięciu po podaniu wody utlenionej w celu oceny kanału przetoki. Badanie wykonywano aparatami USG: Philips iU22 głowicami wysokiej częstotliwości L 12-5 Mhz i L 15-7 Mhz oraz BK profocus głowicą rotacyjną 20-52 o częstotliwości 16-9 Mhz z 360-stopniową akwizycją danych pracującą w trybie 3D.
Wyniki. U wszystkich badanych pacjentów ropnie i przetoki okołoodbytnicze w badaniu USG w skali szarości były statystycznie istotnie mniejsze aniżeli po badaniu z użyciem H₂O₂.Badanie kontrastowe u wszystkich badanych pozwoliło na uwidocznienie dystrybucji i relacji anatomicznych do zwieraczy wewnętrznego i zewnętrznego odbytu i poszerzenie rozległości zabiegu operacyjnego. U wszystkich pacjentów uzyskano ustąpienie ropnia, zagojenie przetoki oraz brak nawrotu w krótkotrwałej obserwacji.
Wnioski. Badanie USG z dojścia przezkroczowego i przezodbytniczego pozwoliło na ocenę rozległości ropni i przetok okołoodbytniczych i rozszerzenie zabiegu.

Summary
Introduction. Perianal abscesses are not uncommon pathology in children, while the ethiopathology of perianal fistula still need to be determined. Surgical treatment involves abscess incision and evacuation usually without the need for imaging. Transperineal ultrasound (TPUS) and endorectal ultrasound (ERUS) enable the assessment of the distribution and penetration of perianal abscesses and fistulas.
Aim. Aim of this study is the evaluation of usefulness of the intrasurgical TPUS and H₂O₂ enhanced endosonography in the assessment of the distribution and penetration of perianal abscesses and fistulas in children.
Material and methods. US examination was performed in 9 children (aged 2 month to 8 years old) with perianal abscess and fistula. The examination was performed before abscess incision in order to assess its distribution, as well as after surgical incision, and H₂O₂ injection to visualise fistulous tract. The US examinations were performed with the use of Philips iU22 ultrasound scanner with high frequency transducers (L 12-5 MHz and L 15-7 MHz) and BK-Medical Profocus ultrasound scanner with high frequency (16-9 MHz) 360 degrees rotational transducer with automatic 3D data acquisition (type 2050).
Results. The measurements of perianal abscesses and fistulas in all patients taken at B-mode US were statistically significantly lower than that ones taken after H₂O₂injection. H₂O₂enhanced US examination enabled precise assessment of anatomical relations between abscesses and fistulous tracts towards external and internal anal sphincters influencing widening of the extent of surgery. Surgical treatment was successful in all patients. No recurrence was noticed in short time follow-up.
Conclusions. Transperineal and transanal US with the use of high frequency transducers and H₂O₂injection enabled precise assessment of the distribution of perianal abscesses and fistulas, and had an impact on the surgery extent.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.