Złamania bliższego końca kości piszczelowej u chorych w wieku podeszłym
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 6/2013, s. 420-427
*Piotr Zakrzewski, Daniel Kowalski, Andrzej Boszczyk, Mariusz Urban, Marcin Błoński, Stanisław Pomianowski
Streszczenie
Złamania bliższego końca kości piszczelowej, jako złamania stawowe kolana, mogą powodować trwałe następstwa w postaci ograniczenia zakresu ruchu, bólów czy wysięków stawu. U ludzi starszych najczęstszą przyczyną złamania jest uraz niskoenergetyczny. Wystarczy upadek z własnej czy niewielkiej wysokości, co przy często osteoporotycznej kości doprowadza do jej złamania. Badania RTG i CT pozwalają określić typ złamania i stopień uszkodzenia tkanki kostnej. Badanie MRI pozwala ocenić stopień uszkodzenia chrząstki stawowej oraz ewentualnie współistniejące uszkodzenia łąkotek i więzadeł stawu kolanowego. Złamania bez przemieszczenia lub z niewielkim przemieszczeniem powinny być leczone zachowawczo, złamania z dużym przemieszczeniem operacyjnie. Leczenie operacyjne powinno dążyć do anatomicznego odtworzenia powierzchni stawowych i tak stabilnego zespolenia odłamów, aby nie było konieczności unieruchomienia starszego pacjenta w opatrunku gipsowym.
Summary
Most proximal tibial fractures involve the articular surface and may lead to permanent consequences as limitation in range of movement, pain and intra-articular effusion. The most common cause of fractures in elderly persons is low-energy injury. In osteoporotic bone, even a fall from a standing position or insignificant height may lead to fracture. X-rays and CT-scans are useful in classifying the type of the fracture and assessing its extent, whereas MRI visualizes chondral lesions and potential concomitant meniscal and ligamentous injuries in the knee joint. Non-displaced or minimally displaced fractures should be treated with immobilization alone, while severely displaced fractures require surgical treatment. The purpose of surgical treatment in elderly patients is to reconstruct the articular surface and perform fixation stable enough to make plaster immobilization redundant.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.