Wykorzystanie wyrostka robaczkowego w leczeniu dzieci z neurogenną dysfunkcją pęcherza moczowego i kanału odbytu

*Grzegorz Kudela, Marta Bunarowska, Tomasz Koszutski, Janusz Bohosiewicz

Streszczenie
Wstęp. Leczenie neurogennej dysfunkcji pęcherza moczowego i kanału odbytu ma na celu zapobieganie uszkodzeniu górnych dróg moczowych, uzyskanie trzymania moczu i stolca oraz świadome wypróżnianie. Zastosowanie przetoki pęcherzowo-wyrostkowo-skórnej Mitrofanoffa oraz wyrostkowo-skórnej Malone’a ułatwia samodzielne cewnikowanie pęcherza oraz wypróżnianie jelita, które są istotnymi elementami leczenia dysfunkcji.
Materiał i metody. W latach 2002-2012 wykonaliśmy przetoki z wykorzystaniem wyrostka robaczkowego u 23 dzieci z neurogenną dysfunkcją pęcherza moczowego i kanału odbytu. Wykonaliśmy 19 przetok Mitrofanoffa i 7 przetok Malone’a. U 3 dzieci wykonano równocześnie przetokę Mitrofanoffa i Malone’a. U 4 dzieci wykonano także autoaugmentację, a u 4 innych pacjentów pęcherz powiększono przy użyciu jelita. Obecnie po zabiegu utrzymujemy w przetokach cewniki przez 6 tygodni. Po tym okresie przetoka jest cewnikowana co 3 godziny. Przetokę przyszywaliśmy do pępka lub w prawym podbrzuszu, zespalając go z płatem skóry w kształcie litery V lub przy użyciu plastyki VQZ. Wykonując przetokę Malonea, wykorzystujemy wyrostek robaczkowy, którego nie odcinamy od kątnicy.
Wyniki. U 3 dzieci doszło do całkowitej niedrożności przetoki Mitrofanoffa. U 1 dziecka obserwujemy wyciek moczu przez przetokę. U 2 dzieci doszło do zwężenia przetoki Malone’a, co wymagało reoperacji. U 6 dzieci stwierdza się nieestetyczne wynicowanie błony śluzowej wyrostka robaczkowego; wśród nich jest tylko 1 dziecko operowane z zastosowaniem techniki VQZ połączenia wyrostka ze skórą.
Wnioski. Wytworzenie przetok z wyrostka robaczkowego celem przerywanego cewnikowania pęcherza lub wykonywania zstępujących u dzieci z neurogenną dysfunkcją pęcherza moczowego i kanału odbytu jest zabiegiem godnym polecenia. Dzieci mogą same skutecznie wykorzystywać przetoki.

Summary
Introduction. The aim of the treatment of neurogenic bladder and anal canal dysfunction is the prevention of upper urinary tract deterioration, urinary and fecal continence and controlled bowel movements. The application of Mitrofanoff appendicovesicostomy or Malone appendicostomy facilitates bladder catheterization and bowel movements control which are essential elements of the treatment.
Material and methods. In 2002-2012 appendicular stomas were performed in 23 children with neurogenic bladder and anal canal dysfunction. 19 Mitrofanoff and 7 Malone stomas were done. In 3 children simultaneous Mitrofanoff and Malone stomas were performed. In 4 children autoaugmentation and in 4 children enteric bladder augmentation were done. We keep catheters in the stomas for 6 weeks. After this time the Mitrofanoff stoma is catheterized every 3 hours. The appendix had been sutured to the umbilicus or to the V-shape skin flap or using VQZ-plasty in the lower abdomen. To create Malone stoma we use appendix which is not detached from the cecum.
Results. Complete obstruction of the Mitrofanoff stoma was observed in 3 children. 1 child has a urine leakage through the stoma. Malone stoma stricture developed in 2 children and redo operation was necessary. The unaesthetic mucosal eversion is observed in 6 children, among them is only 1 child operated on with VQZ-plasty.
Conclusions. We recommend appendical stomas for intermittent bladder catheterization or antegrade enemas in children with neurogenic blader and anal canal dysfunction. The stomas can be effectively catheterized by the children themselves.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.