Funkcja nerek u chorych z implantowanym układem elektrostymulującym serca oraz współistniejącą cukrzycą

*Tomasz Jackowski¹, Anna Jackowska¹, Jerzy Bychowski¹, Jolanta Małyszko²

Streszczenie
Wprowadzenie. Najważniejszymi wartościami wykładniczymi funkcji nerek są stężenie kreatyniny i wielkość filtracji kłębuszkowej. U chorych z współistniejącą cukrzycą dysfunkcja układu bodźcotwórczo przewodzącego prowadzi często do implantacji układu elektrostymulującego serca zaburzając jednocześnie funkcję samych nerek.
Cel. Wpływ implantacji układu stymulującego serca na funkcję nerek u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą.
Materiały i metody. Grupa badana zawierała 92 osoby. Wśród badanych znajdowało się 11 osób z cukrzycą. Każda osoba była badana przed zabiegiem wszczepienia stymulatora, po 24 godzinach od wszczepienia oraz 48 godzin od wszczepienia stymulatora serca. W grupie badanej wszczepiono 60 stymulatorów DDD, 2 stymulatory VDD oraz 30 stymulatorów VVI. U wszystkich pacjentów przed zabiegiem oznaczono wartość GFR ze wzoru MDRD. Po 24 i 48 godzinach badania powtórzono ocenę funkcji nerek.
Wyniki. W grupie chorych z współistniejącą cukrzycą wartości GFR nie była znamienna po 24 godzinach od implantacji stymulatora -5,09 ± 20,77 (p = 0,435 vs. wartość przed zabiegiem) i po 48 godzinach od zabiegu -5,18 ± 16,73 (p = 0,328 vs. wartość przed zabiegiem). Analogiczny brak znamiennej zmiany dotyczył wartości GFR u pacjentów bez współistniejącej cukrzycy który po 24 godzinach od implantacji wynosił -1,17±17,61 (p = 0,551 vs.wartość przed zabiegiem) a po 48 godzinach od zabiegu wynosił -1,37 ± 17,22 (p = 0,476 vs. wartość przed zabiegiem).
Wnioski. Pacjenci z zaburzeniami rytmu zakwalifikowani do wszczepienia stymulatora serca u których stwierdzono współistniejącą cukrzycę w ciągu 48 po leczeniu zabiegowym nie uzyskali istotnego zwiększenia filtracji kłębuszkowej w porównaniu z wartością przed zabiegiem.
Obie podgrupy badane z cukrzycą i bez tej choroby współtowarzyszącej w sposób porównywalny nie uzyskały istotnego wzrostu wartości filtracji kłębuszkowej w porównaniu z wartością przed zabiegiem.

Summary
Introduction. The key indicators for renal function are creatinine concentration and glomerular filtration rate. Implantation of a pacemaker in patients with dysfunction of electrical conduction system and diabetes impairs renal function.
Aim. The influence of pacemaker on renal function in patients with diabetes.
Material and methods. 92 patients were enrolled in the study, among whom 11 had diabetes. Each person was examined before the procedure of pacemaker implantation, 24 hours and 48 hours after the procedure. Out of 92 patients 60 had implanted DDD pacemakers, 2 patients had VDD pacemakers and 30 patients had VVI pacemakers. All patients had GFR estimated with MDRD equation. After 24 and 48 hours the assessment of renal function was repeated.
Results. GFR was not statistically significant after 24 hours after the procedure in patients with diabetes -5.09 ± 20.77 (p = 0.435 vs. values before the procedure) and 48 hours after the procedure -5.18 ± 16.73 (p = 0.328 vs. values before the procedure). Similarly, no significant change concerned GFR in patients without diabetes 24 hours and 48 hours after the procedure, and amounted to -1.17 ± 17.61 (p = 0.551 vs. values before the procedure) and -1.37 ± 17.22 (p = 0.476 vs. values before the procedure), respectively.
Conclusions. Patients with diabetes and arrhythmias qualified for pacemaker implantation did not present with significant increase of glomerular filtration rate within 48 hours after the procedure in comparison with the values before the procedure. Both groups with and without diabetes did not present with significant increase of glomerular filtration rate in comparison with the values before the procedure.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.