Nauka i pseudonauka w terapii autyzmu

*Monika Suchowierska¹, Gary Novak²

Streszczenie
Pojęcia, takie jak „metody oparte na dowodach” lub „empirycznie udowodnione metody” odnoszą się do ważnego aspektu pracy klinicznej – mówią one o znaczeniu nauki w ocenianiu efektywności danego oddziaływania. Niestety, jeśli chodzi o terapię zaburzeń rozwoju, to często niesprawdzone, lub wręcz szarlatańskie, techniki są wykorzystywane do pracy z dziećmi. W obecnym artykule omówiono założenia metody naukowej i skontrastowano ją z pseudonauką, wymieniono powody, dla których rodzice dzieci z autyzmem skłaniają się ku eksperymentalnym oddziaływaniom, streszczono wyniki najnowszego raportu dotyczącego praktyki klinicznej opracowanego przez Narodowe Centrum Autyzmu w USA oraz zaproponowano kilka wytycznych dla profesjonalistów mogących mieć do czynienia z rodzicami dzieci o zaburzonym rozwoju.

Summary
Terms such as “evidence-based practice” or “best practices” reflect a very important aspect of clinical work, as they point to science as means for evaluating treatment effectiveness. Unfortunately, in the area of developmental disabilities dubious and pseudoscientific interventions are all too prevailing. In the present article, we describe premises of the scientific method and contrast it with pseudoscience, list the reasons for popularity of unsubstantiated claims in autism treatment, summarize the results of a recent report on practice guidelines prepared by the National Autism Center, and offer recommendations for practitioners who may come in contact with parents of children with developmental disabilities.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.