Nadciśnienie tętnicze w przypadkowo wykrytych guzach nadnerczy

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 11/2012, s. 833-836

*Anna A. Kasperlik-Załuska1, Jadwiga Słowińska-Srzednicka1, Elżbieta Rosłonowska1, Wojciech Jeske1, Maciej Otto2, Andrzej Cichocki3, Wojciech Zgliczyński1

Streszczenie
Nadciśnienie tętnicze jest głównym objawem zagrażającym życiu w jawnym klinicznie zespole Cushinga. W przypadkowo wykrytych guzach nadnerczy – incidentaloma nadnerczy (AI), w części przypadków obserwuje się dyskretne objawy nadmiernej sekrecji hormonalnej, najczęściej w zakresie sekrecji kortyzolu. Hormonalnie zależne nadciśnienie tętnicze może być związane z korą nadnerczy (podkliniczny zespół Cushinga, hiperaldosteronizm, albo, rzadko – wrodzony przerost nadnerczy typu II) albo z rdzeniem nadnerczy (pheochromocytoma). Najczęstszą przyczyną nadciśnienia nadnerczowo-zależnego jest podkliniczny nadmiar kortyzolu. Prezentowana tu praca miała na celu ocenę częstości występowania i etiologii nadciśnienia tętniczego w grupie 2430 pacjentów z AI, obejmującej blisko 90% łagodnych guzów i 7% przypadków raka kory nadnerczy. Nadciśnienie tętnicze odnotowano u 1003 osób (41%), jednak w ok. 10% przypadków nie przekraczające 140/95 mmHg. W prawdopodobnie łagodnych guzach nadciśnienie tętnicze stwierdzono w 42% przypadków, a w raku kory nadnerczy w 39% Analiza wyników badań hormonalnych ujawniła podkliniczny zespół Cushinga u 136 pacjentów (5,6%), aldosteronoma u 34 (1,4%) i guz rdzenia nadnercza u 65 pacjentów (2,7%). Nadciśnienie tętnicze występowało we wszystkich przypadkach z cechami podklinicznego zespołu Cushinga i aldosteronoma i w ok. 3/4 przypadków guzów chromochłonnych. Porównując częstość występowania otyłości i cukrzycy w tej grupie chorych należy stwierdzić, że nadciśnienie tętnicze było najczęściej występującą składową zespołu metabolicznego.

Summary
Arterial hypertension is a life threatening sign of overt Cushing syndrome. In the incidentally found adrenal tumours (adrenal incidentalomas – AI) subclinical adrenal hyperfunction sometimes has been observed; hormonally dependent arterial hypertension may have an adrenocortical origin (subclinical hypercortisolism, aldosterononism or – rarely – congenital adrenal hyperplasia, t. II) or chromaffin cell origin (pheochromocytoma). The most frequent mechanism of arterial hypertension is subclinical excess of cortisol. This study aimed at evaluation of frequency of arterial hypertension and its aetiology in a group of 2430 patients with AI (90% with probably benign tumours and 7% with adrenocortical cancer). Arterial hypertension has been noted in 1003 patients (41%), however in about 10% not exceeding 140/95 mmHg. The material has been analyzed basing on oncological and endocrinological criteria. In probably benign tumours arterial hypertension was present in 42%, while in adrenocortical cancer – in 39%. Hormonal analysis revealed pre-Cushing’s syndrome in 136 patients (5.6%), hyperaldosteronism in 34 ones (1.4%) and pheochromocytoma in 65 patients (2.7%) Arterial hypertension was found in almost all patients with subclinical Cushing’s syndrome, all patients with hyperaldosteronism and in about 3/4 of the patients with chromaffin tumours. In comparison with obesity and diabetes mellitus arterial hypertension was the most frequent component of the metabolic syndrome.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.