Leczenie tętniaków trzewnych i nerkowych metodami wewnątrznaczyniowymi

*Michał Sojka¹, Tomasz Jargiełło¹, Andrzej Wolski², Krzysztof Pyra¹, Magdalena Jarząbek¹, Anna Drelich-Zbroja¹, Małgorzata Szczerbo-Trojanowska¹

Streszczenie
Wstęp. Tętniaki tętnic trzewnych i nerkowych, mimo że są rzadką patologią naczyniową (częstość występowania w populacji tętniaków trzewnych 0,1-2%, nerkowych 0,01-0,09%), stanowią poważne zagrożenie dla życia (wskaźnik śmiertelności: 10-25%). Przez wiele lat jedyną możliwością ich leczenia był zabieg chirurgiczny. Obecnie wraz z rozwojem technik wewnątrznaczyniowych, możliwa jest przezskórna embolizacja tętniaków, czy implantacja stentów pokrywanych, mająca na celu wyłączenie ich z krążenia. Celem badania była analiza ponad 10-letniego doświadczenia w leczeniu wewnątrznaczyniowym tętniaków trzewnych i nerkowych, przedstawienie możliwości oraz ocena skuteczności tej metody leczenia.
Materiał i metody. W okresie od stycznia 2000 do grudnia 2011 roku 40 chorych (w wieku 23-79 lat) z tętniakami trzewnymi oraz 25 chorych z tętniakami nerkowymi (27-60 lat) zostało poddanych zabiegowi wewnątrznaczyniowemu. Zastosowano różne metody: 28 tętniaków embolizowano przy pomocy spiral, u 27 chorych implantowano stenty pokrywane, u 8 podano trombinę do worka tętniaka, u 2 chorych z pękniętymi tętniakami trzewnymi zastosowano techniki mieszane.
Wyniki. Prawie wszystkie tętniaki (63/65) zostały skutecznie wyłączone z krążenia. W okresie 1-18 miesięcy po zabiegu 61 chorych miało wykonane badanie kontrolne: USG metodą dopplerowską lub angio-TK. U żadnego chorego poddanego kontroli nie stwierdzono napływu krwi do worka tętniaka.
Wnioski. W dobie szybkiego rozwoju technik wewnątrznaczyniowych, nasze wieloletnie doświadczenie w leczeniu tętniaków tętnic trzewnych i nerkowych pokazuje, że są to metody skuteczne i bezpieczne. Leczenie endowaskularne tętniaków powinno być rozważane jako jedna z możliwości terapeutycznych, jednakże należy pamiętać, że dobre wyniki leczenia zależą od poprawnie ocenionej morfologii tętniaka na podstawie angio-TK lub angiografii oraz właściwie wybranej metody leczenia wewnątrznaczyniowego.

Summary
Introduction. Visceral and renal arteryaneurysmseven though they are rarevascular pathology (frequency of appearing of visceral aneurysms 0.1-2%, renal 0.01-0.09% of the human population), they constitute a considerable risk for the life (the mortality rate fluctuates from 10 up to the 25%). For many years a surgical procedure was an only possibility of aneurysms treatment. Currently, with the development ofen dovascular techniques, there is a possibility to percutaneous embolization of aneurysms or implantation of covered stents with excluded aneurysm from the circulation. The aim ofthis study was toanalyzeover 10 years experiencein the endovascular treatment ofvisceral and renal aneurysms, presenting the possibility and the assessment of effectiveness of this procedure.
Material and methods. Between January 2000 and December 2011, 40 patients with VAAs (aged 23-79 years) and 25 patients with RAAs (aged 27-60) underwent endovascular treatment. Different techniques were used: 28 aneurysms were embolised with coils, covered stents were implanted in 27 patients, in 8 cases transcatheter direct thrombin injection into the sack of the aneurysm was implemented andin 2 patients with ruptured visceral aneurysm mixed technique was applied.
Results. Almost all aneurysms (63/65) were successfully excluded from the circulation. Follow-up examinations with Doppler USG or angio-CT were performed in 61 patients between 1 and 18 months after treatment. No reperfusion of aneurysmal sac was observed in any of the followed-up patients.
Conclusions. During a fast growth of endovascular techniques, our long-term experience in treatment of visceral and renal aneurysms shows that they are effective and safe. Endovacular treatment of aneurysms should be considered as one of therapeutic options, however we should remember that good treatment results depend on proper assessment of the aneurysm’s morphology by means of angio-CT or angiography as well as on selection of the appropriate vascular approach and endovascular technique.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.