Specyficzne cechy bioklimatu Krynicy Zdroju

© Borgis - Balneologia Polska 3-4/2005, s. 101-105

Barbara Krawczyk

Streszczenie
W pracy zwrócono uwagę na te cechy bioklimatu Krynicy, które wynikają zarówno z położenia w dolinie górskiej jak i z nadmiernej urbanizacji uzdrowiska. Specyficzne (negatywne) cechy bioklimatu uzdrowiska analizowano na podstawie danych meteorologicznych z okresu 1971-1990 oraz wyników badań klimatu lokalnego wykonanych w latach 1971-1973.
Ryzyko wystąpienia stresu ciepła badano za pomocą wskaźnika HSI (Heat Stress Index). Analizowano również stan zanieczyszczenia powietrza w uzdrowisku.
Charakterystyczne cechy klimatu lokalnego Krynicy wynikające z położenia w dolinie górskiej to: ograniczenie dopływu energii słonecznej w dnie doliny Kryniczanki, inwersyjny układ temperatury kształtujący się pomiędzy dnem doliny i szczytem Góry Parkowej, słaba wentylacja doliny, częste występowanie mgieł. W uzdrowisku dość często występują niekorzystne warunki biotermiczne. Stres ciepła o znacznym natężeniu może pojawić się w okresie letnim nawet w 52% przypadków. Możliwe jest również (w 5% przypadków) niebezpieczeństwo przegrzania ustroju człowieka. Dolinne położenie uzdrowiska a także niekorzystny układ komunikacyjny (ruch samochodowy odbywa się wzdłuż osi doliny Kryniczanki) sprawiają, że średnie zanieczyszczenie powietrza w uzdrowisku jakkolwiek nie przekracza dopuszczalnych norm (dla wartości średnich rocznych) wykazuje bardzo duże zróżnicowanie sezonowe. Koncentracja pyłu zawieszonego w powietrzu oraz NO₂ i SO₂ jest kilkakrotnie większa zimą niż latem.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.