Leczenie bólu w chorobach reumatycznych**

*Dariusz Niedziałek¹, Witold Tłustochowicz²

Streszczenie
Przewlekły ból jest kluczowym objawem większości chorób reumatycznych. Ponieważ na choroby układu kostno-stawowego cierpi ok. 70% populacji po 50. roku życia, są one najczęstszą przyczyną przewlekłych zespołów bólowych. O bólu przewlekłym mówimy, gdy trwa powyżej trzech miesięcy. Zrozumienie podstawowych mechanizmów powstawania i transmisji bodźców bólowych pozwala wdrażać skuteczne metody postępowania leczniczego. W każdym przypadku bólu przewlekłego niezbędne jest ustalenie jego przyczyny i ocena wydolności nerek i wątroby. Na czoło tych metod wysuwa się farmakoterapia z coraz powszechniejszym zastosowaniem leków z grupy silnych opioidów, takich jak: pochodne morfiny, fentanyl, buprenorfina, które wraz z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i paracetamolem stanowią grupę leków pierwszego rzutu. W artykule omówiono najważniejsze zagadnienia z zakresu farmakoterapii bólu.

Summary
Chronic pain is one of main symptoms of majority of rheumatic diseases. Because more than seventy percent of population over fifty year-old suffer of rheumatic disorders, so they are most often reason of chronic pain syndromes. Every kind of pain (regardless of reason) lasting over three months should be called a chronic one. Knowledge of the mechanisms is very important in effective anti-pain therapy. In every case of chronic pain it is necessary to diagnose the reason of disease and to evaluate renal and liver function before application of analgesic treatment.
Currently strong opioids drugs as morphine, fentanyl, buprenorphine are commonly using in non-cancer treatment, however weak opioids as tramadol and codeine and non-opioids analgesics as paracetamol and NSAID (e.g diclofenac) remain first way drug treatment. The article presents currently view of pain treatment.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.