Zaburzenia oddychania u dzieci chrapiących w czasie snu, w świetle badań polisomnograficznych

*Jacek Grygalewicz¹, Teresa Jackowska^1,2, Hanna Mazurkiewicz³, Joanna Anyszka^1,2, Alicja Sapała²

Streszczenie
Cel pracy. Określenie częstości występowania i charakteru zaburzeń oddychania podczas snu u dzieci chrapiących.
Materiał i metody. 101 dzieci chrapiących w czasie snu (54 chłopców i 47 dziewcząt w wieku od 4/12 do 16 9/12, średnia wieku 4 1/12), skierowanych z podejrzeniem zespołu obturacyjnego bezdechu sennego (OSAS) przyjęto w celu przeprowadzenia całonocnych badań polisomnograficznych (PSG). Po wykonaniu badań – 12 dzieci z rozpoznanym wcześniej przerostem układu chłonnego gardła (7 dziewcząt i 5 chłopców w wieku od 3 6/12 do 7 lat 5/12, średnia wieku: 5 lat) skierowano na zabieg adenotonsillektomii i w okresie 3-24 miesięcy po zabiegu powtórnie wykonano u nich badanie PSG.
Wyniki. U 29 dzieci (32,2%) ustalono rozpoznanie OSAS, u 23 (25,6%) zespół zwiększonego oporu w drogach oddechowych, u 38 (42,2%) chrapanie pierwotne. U 11 dzieci rozpoznania nie ustalono (zbyt krótki okres obserwowanego snu). U 12 pacjentów poddanych zabiegowi usunięcia migdałków uzyskano potwierdzone kontrolnym badaniem PSG ustąpienie bezdechów obturacyjnych i ustąpienie, lub znaczne zmniejszenie zjawiska chrapania w czasie snu. U 11 z tych dzieci obserwowano jednak, w różnym czasie po zabiegu, okresowe występowanie paradoksalnych ruchów oddechowych.
Wnioski. 1. U przeszło połowy dzieci chrapiących w czasie snu mogą występować zaburzenia oddychania: zespół obturacyjnego bezdechu sennego, lub zespół zwiększonego oporu w górnych drogach oddechowych. 2. U dzieci z OSAS wywołanym przerostem migdałków adenotonsillektomia może doprowadzić do ustąpienia bezdechów obturacyjnych oraz do ustąpienia, lub ograniczenia zjawiska chrapania w czasie snu. 3. O rozpoznaniu zaburzeń oddychania w czasie snu rozstrzyga wynik badania polisomnograficznego.

Summary
Aim. to define the incidence and nature of sleep disorders of breathing (SDB) with snoring children.
Material and methods. 101 children (54 boys and 47 girls, mean age: 4 yrs) with sleep snoring were examined in the sleep laboratory. An overnight polysomnography (PSG) was performed. Twelve children with adenotonsillar hypertrophy were then treated with surgery and examined again within 3-24 months.
Results. OSAS was identified in 32.2% and upper airway resistance syndrome (UARS) in 25.6% of all examined children. In the remaining cases (42.2%) the primary snoring was recognized. In 11 patients diagnosis was not established. In all children treated with the adenotonsillectomy the apneas and most of other OSAS symptoms as well as snoring disapeared albeit recurrent paradoxical respiratory movements persisted.
Conclusions. 1. More than 50% of children that snore during sleep can have SDB in the form of OSAS or UARS. 2. If the cause of OSAS is adenotonsillar hypertrophy, the surgery can be conducive to the healing of the syndrome. 3. PSG plays a vital part in diagnostic procedure.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.