Problemy w postępowaniu fizykalno-usprawniającym w przebiegu dziedzicznej ataksji rdzeniowo-móżdżkowej

*Włodzisław Kuliński, Wojciech Haładyna, Iwona Wasilewska, Marzena Bazan, Paweł Leśniewski

Streszczenie
W pracy przedstawiono postępowanie fizykalno-usprawniające u 52-letniej pacjentki z rozpoznaną ataksją rdzeniowo-móżdżkową SCA 1 potwierdzoną badaniami genetycznymi. W leczeniu objawowym osób dotkniętych ataksją rdzeniowo-móżdżkową (SCA) oprócz farmakoterapii, „lekiem” z wyboru pozostaje kompleksowe postępowanie fizykalno-usprawniające. Wpływa ono wydatnie na normalizację napięcia mięśniowego, wzrost siły mięśniowej, poprawę koordynacji ruchowej, równowagi, chodu i oddychania. Ma ogromne znaczenie w profilaktyce zmian z nieczynności oraz wynikających z tego powikłań. Znacząco podnosi jakość życia oraz korzystnie wpływa na stan psychiczny (depresja). W programie leczenia wykorzystano zabiegi fizykalne oraz postępowanie kinezyterapeutyczne poprzez zastosowanie ćwiczeń oddechowych, ćwiczeń Frenkla, ćwiczeń czynnych w odciążeniu, ćwiczeń z wykorzystaniem technik metody PNF w celu poprawy równowagi oraz koordynacji nerwowo-mięśniowej, a przez to funkcji chodu, ćwiczeń balansu z wykorzystaniem piłki rehabilitacyjnej (O120 cm) lub platformy, terapii zajęciowej.
Celem pracy jest ukazanie trudności i specyfiki postępowania fizykalno-usprawniającego u chorej z SCA 1.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.