Przestrzeganie zaleceń medycznych przez pacjentów w wieku podeszłym
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 8/2011, s. 682-687
*Tomasz Sobów
Streszczenie
Nieprzestrzeganie zaleceń medycznych, w tym dotyczących stosowania leków, jest niezwykle częstym zjawiskiem wśród chorych w wieku podeszłym. Przyczyny tego zjawiska są złożone i obejmują aspekty psychologiczne, psychopatologiczne i fizjologiczne związane z pacjentem (takie jak przekonania zdrowotne, zaburzenia funkcji poznawczych, objawy lękowe i depresyjne, problemy ze wzrokiem i słuchem), aspekty związane z lekarzem (w tym jego umiejętnościami edukacyjnymi i komunikacyjnymi) oraz obiektywne czynniki utrudniające stosowanie się do zaleceń (związane z dostępnością do świadczeń i funkcjonowaniem systemu ochrony zdrowia, ale też rodzajem schorzenia, typem i formą stosowanego leczenia). Identyfikacja nieprzestrzegania zaleceń i wdrażanie metod zmierzających do jego poprawy mogą mieć istotne znaczenie dla poprawy efektywności i bezpieczeństwa stosowanych metod leczniczych, redukcji związanego z chorobami cierpienia i poprawy jakości życia chorych, zmniejszenia śmiertelności i chorobowości oraz związanych z nimi kosztów, a także mogą przyczynić się do większej satysfakcji pacjentów i lekarzy z procesu diagnostyczno-terapeutycznego i poprawy ogólnej oceny funkcjonowania systemu ochrony zdrowia.
Summary
Treatment non-adherence, including non-adherence to medications, is a common situation among elderly patients. The reasons for this are complex and include psychological, psychopatology-related and physiological patient-related factors (such as health beliefs, cognitive disturbances, anxiety and emotional symptoms, troubles with vision and hearing) as well as objective factors related to treatment itself, such as poor access to appointments and medications, patient’s interaction with health care system, type of disorder, type and formulation of medications. Proper identification of treatment non-adherence and implementing methods to improve it might exert positive effects not only for treatment effectiveness and safety but might also reduce disease-related patients’ and caregivers’ burden, enhance patients quality of life, improve global effectiveness of the health care system (including mortality, morbidity and costs reductions). Moreover, both patients and doctors satisfaction from the entire diagnostic and therapeutic process might get significantly augmented as well as might a global appraisal of a health care system functioning.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.