Infekcyjne zapalenie wsierdzia – obraz kliniczny i zasady leczenia u osób starszych

*Agnieszka Kasiukiewicz¹, Z. Beata Wojszel^1,2

Streszczenie
Infekcyjne zapalenie wsierdzia (IZW) jest chorobą dość rzadką, ale obecnie coraz częściej spotykaną u osób w starszym wieku, zwłaszcza poddawanym inwazyjnym procedurom medycznym, z wszczepioną protezą zastawkową, czy stymulatorem serca. Różnorodność i niespecyficzność objawów klinicznych sprawia, że chorzy ci mogą się zgłaszać do lekarzy różnych specjalności. Rozpoznanie to należy brać zawsze pod uwagę w przypadku utrzymującej się gorączki niejasnego pochodzenia, czy niezamierzonej utraty masy ciała u osób starszych.
IZW w starości związane jest z gorszym rokowaniem i większą częstością powikłań. Skąpa i niecharakterystyczna – spotykana często w innych schorzeniach wieku podeszłego – symptomatologia prowadzi do opóźnienia w diagnostyce, a liczne choroby współistniejące i wynikające z nich wyższe ryzyko okołooperacyjne sprawiają, iż rzadziej podejmowana jest decyzja o leczeniu zabiegowym. Niemniej jednak ogólne zasady leczenia IZW u osób starszych są takie same jak w populacji ogólnej, a sam wiek nie powinien być przeciwwskazaniem do zabiegu, który także w tej grupie pacjentów poprawia rokowanie. Każdy przypadek powinien być jednak rozważany indywidualnie i jedynie dokładna ocena przed zabiegiem, i troskliwa opieka okołooperacyjna, mogą zapobiec częstym w populacji geriatrycznej powikłaniom po operacji kardiochirurgicznej.

Summary
Infective endocarditis (IE) is a fairly rare disease, but currently its incidence is increasing among elderly people, especially those subjected to invasive medical procedures, those with a valve prosthesis or a pacemaker. The diversity and atypicality of clinical symptoms is the reason why IE patients may present to doctors of different specialties. The diagnosis of IE always needs to be considered in the case of a persisting fever of unclear origin or unintentional weight loss in elderly people.
IE in elderly patients is connected with a worse prognosis and more frequent complications. Poor and atypical symptomatology, which is characteristic for other disorders frequently observed among geriatric patients, leads to a delayed diagnosis, whereas numerous comorbidities and the ensuing higher preoperative risk result in surgical treatment being undertaken less frequently. Nevertheless, general principles of treating IE in elderly patients are the same as for younger ones, and the patient’s age per se should not be a contraindication to surgery, which improves prognosis in this group as well. Each case ought to be considered individually, and it is only a thorough assessment before the procedure and proper perioperative care that can prevent frequent postoperative complications in geriatric patients.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.