Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) w wieku podeszłym

*Ada Sawicka, Ewa Marcinowska-Suchowierska

Streszczenie
POChP jest poważnym problemem zdrowia publicznego, które dotyka znaczną część populacji osób starszych. Częstość występowania POChP u osób po 65. r.ż. szacuje się na 50% w porównaniu z 20% w wieku 40 lat. Objawy POChP u osób starszych są niespecyficzne, dlatego rozpoznanie i diagnoza są często opóźnione. Duszność i ograniczenie aktywności fizycznej są głównymi objawami, ale mogą one być przypisane innym chorobom serca lub płuc. Wiele osób w podeszłym wieku ogranicza swoją aktywność, aby nie nasilać duszności, gdyż zakłada, że objaw ten wynika z procesu starzenia się. Tacy pacjenci szukają pomocy lekarskiej w późnym okresie trwania choroby. Kolejnym częstym objawem u starszych pacjentów z POChP jest kaszel, ale on również może być objawem innego schorzenia, jak też może być wywołany przez przyjmowane leki np. ACE inhibitory. Diagnoza POChP u starszych, podobnie jak i u innych chorych, powinna być oparta na stwierdzeniu objawów klinicznych oraz potwierdzonej w spirometrii obturacji dróg oddechowych. Jej poprawne wykonanie u pacjentów w podeszłym wieku jest bardzo trudne ze względu na obecne przeciwwskazania oraz brak współpracy wynikający z upośledzenia fizycznego czy zaburzeń poznawczych. U osób starszych POCHP często współistnieje z innymi chorobami towarzyszącymi. Choroby układu krążenia, mięśniowo-szkieletowego, zaburzenia psychiczne są bardzo częste i mogą komplikować przebieg choroby. U osób starszych z zaawansowanym POChP częściej występują zaostrzenia i wiążą się z większym ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności oddechowej. Również pacjenci w podeszłym wieku są narażeni na zwiększone ryzyko działań niepożądanych stosowanych w POChP leków. Ponieważ chorzy w podeszłym wieku przyjmują wiele leków z powodu licznych chorób, taka polipragmazja może utrudniać prowadzenie choroby i zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji lekowych.

Summary
COPD is a major public health problem that affects a significant proportion of the elderly population. The prevalence of COPD in individuals 65 years of age and older was recently estimated to be 50% compared with 20% in those 40 years. Symptoms of COPD in the elderly are nonspecyfic and recognition and diagnosis are often delayed. Dyspnea and activity limitation are common symptoms, but these may be attributed to other potential abnormalities including cardiac or other lung diseases. Many elderly patients limit their activity to avoid becoming dyspneic, and assume that their dyspnea is resulting from their aging process. Those patients seek medical attention late in their disease process. Cough is another very common symptom among the elderly patients with COPD, but cough can also be caused by other diseases as well as by medications such as ACE inhibitors. The diagnosis of COPD in the elderly, like as in other patients, should be beased on history and demonstration of airway obstruction on spirometric testing. In elderly, development of these tests is very difficult, because there are contraindications and difficulties in cooperation during examination, resulting from physical impairments and/or poor cognitive abilities. In the elderly population COPD is frequently present with several comorbidites. Cardiovascular, musculosceletal (cachexia, osteoporosis) and psychological (anxiety, depression) comorbidities are very common and can complicate the course of the disease. Acute exacerbations of COPD present a risk for acute respiratory failure in the elderly patients with advanced COPD. The elderly patients are at increased risk for adverse effects associated with COPD medications. Because the elderly tend to use multiple drugs for numerous diseases, such polypharmacy may complicate disease management and increase the likelihood of drug interactions.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.