Zaburzenia czynności tarczycy u osób w wieku podeszłym

*Ewa Czerwińska, Magdalena Walicka, Ewa Marcinowska-Suchowierska

Streszczenie
W miarę starzenia się organizmu funkcja tarczycy ulega zmianie. Obecnie wiadomo, że z wiekiem dochodzi do wzrostu stężenia TSH w surowicy (niezależnie od obecności przeciwciał przeciwtarczycowych, choć liczba osób z dodatnim mianem przeciwciał przeciwtarczycowych także zwiększa się z wiekiem). Interpretacja wyników badań tarczycowych u osób w wieku podeszłym jest trudna, ze względu na współistnienie u nich chorób przewlekłych i przyjmowanie wielu leków, a zarówno choroby przewlekłe, jak i leki mogą wpływać na wynik oznaczeń TSH i hormonów tarczycy. Dodatkowo wpływ na te oznaczenia wywierać może podaż jodu w danej populacji oraz współistnienie u pacjenta choroby autoimmunologicznej tarczycy.
Zaburzenia czynności gruczołu tarczowego (zwłaszcza subkliniczne) są częstsze w starszych populacjach niż u osób młodych i są trudne do zdiagnozowania, gdyż mogą przebiegać bezobjawowo lub z dyskretnymi objawami klinicznymi. W dodatku objawy te mogą być niespecyficzne bądź mogą być maskowane przez przyjmowane leki. Zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i zaburzeń funkcji poznawczych. Natomiast tylko nadczynność tarczycy (nawet subkliniczna) jest predyktorem zwiększonej umieralności, podczas gdy u osób w wieku podeszłym z wyższymi stężeniami TSH stwierdzono zmniejszenie umieralności. Tak więc mniejsza aktywność gruczołu tarczowego u osób w wieku podeszłym (wolniejszy metabolizm) może odgrywać korzystną rolę, prowadząc do wydłużenia życia. Dużą ciekawość budzą wyniki badań sugerujące genetyczne tło predyspozycji do podwyższonego stężenia TSH w surowicy związanej z długowiecznością.
Nadal otwartym zagadnieniem pozostaje kwestia wykonywania badań przesiewowych w kierunku zaburzeń czynności tarczycy oraz leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy u osób w wieku podeszłym.

Summary
The function of the thyroid gland changes with ageing. It is known that serum TSH concentrations increase with age (independent of the presence of antithyroid antibodies, although the number of people with positive antithyroid antibodies also increases with age). It is difficult to interprete the results of thyroid tests in the elderly because of concomitant chronic diseases and the use of medications, which can influence the results of laboratory tests; the iodine supply in the population and the presence of antithyroid antibodies may also play role.
Thyroid dysfunction (especially subclinical) is more often seen in older than in younger populations and is difficult to diagnose because of lack of symptoms or scant clinical symptoms, which might be non specific or masked by medications taken by patients. Both hypothyreosis and hyperthyreosis are risk factors for cardiovascular diseases and cognitive function impairment. Hyperthyreosis (even subclinical) is a predictor of increased mortality, while higher TSH serum concentrations in the elderly are associated with lower mortality. So the lower activity of thyroid gland in the elderly might be beneficial and lead to better survival. The results of studies on genetic predisposition to elevated serum TSH associated with longevity are very interesting.
The problem of screening tests for thyroid gland dysfunction in the elderly as well as treatment of subclinical hypothyreosis in this group of patients remains unsolved.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.