Rehabilitacja w wieku podeszłym
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 6/2010, s. 492-498
*Agnieszka Gorzkowska, Grzegorz Opala
Streszczenie
Wydłużenie życia ludzkiego jest niewątpliwym sukcesem współczesnej medycyny, ale jego ceną są choroby wieku podeszłego, w leczeniu których rehabilitacja jest trudną do zastąpienia metodą terapii. Działania rehabilitacyjne z zastosowaniem zróżnicowanych i dostosowanych do specyfiki wieku metod dają szeroką możliwość przynajmniej częściowej redukcji deficytów, zwalczania izolacji i bierności, a w konsekwencji utrzymywania poczucia samodzielności i przydatności społecznej. Aktywność w wieku podeszłym to także zmniejszenie niepokoju, depresji, poprawa funkcjonowania poznawczego i wzrost odporności na infekcje. Właściwie prowadzona rehabilitacja powoduje wystąpienie w organizmie korzystnych mechanizmów adaptacyjnych. Dobrze jeśli podejmowana jest ona z uwzględnieniem oczekiwań pacjenta i stanowi dla niego dodatkowe oddziaływanie wspierające indywidualne radzenie sobie i indywidualną terapię.
Summary
The prolongation of human life is undoubtedly the success of modern medicine. It is, however, connected with aging-associated diseases, in which rehabilitation is a difficult to replace method of therapy. Rehabilitation measures, which apply diverse and well-adjusted to the age specificity methods, offer the possibility of at least partial reduction of deficits, combating isolation and passivity and, which follows, maintaining the sense of independence and social relevance. Activity in the elderly means also the reduction in anxiety and depression and the increase in immunity to infections. The properly conducted rehabilitation generates in the organism beneficial adaptive mechanisms. It is advisable to undertake it regarding the patient's expectations and it ought to constitute for the patient an additional reaction sustaining individual self-care and individual therapy.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.