Przydatność spektralnej analizy zapisu EEG do oceny głębokości anestezji
© Borgis - Anestezjologia Intensywna Terapia 4/2001, s. 227-232
Robert Rudner, Przemysław Jałowiecki, Piotr Kawecki
Streszczenie
Analiza spektralna zapisu EEG, dzięki której uzyskuje się pochodne, jak SEF 50, SEF 90, SEF 95 czy delta-ratio jest jednym ze sposobów monitorowania aktywności OUN podczas anestezji. Celem pracy była ocena przydatności tej metody do obiektywnej oceny stopnia zniesienia świadomości oraz określenia ewentualnej częstości jej odzyskiwania w trakcie anestezji. Prospektywne badania z zastosowaniem pojedynczo ślepej próby, przeprowadzono u 60 chorych obojga płci zakwalifikowanych do planowych operacji chirurgicznych w anestezji ogólnej. Ocenie poddano jakość premedykacji w skali pięciopunktowej oraz zachowanie się SEF 50, 90 i 95 oraz delta-ratio w poszczególnych okresach anestezji. Uzyskane dane skorelowano z dawkami oraz czasem podawania poszczególnych leków. Uzyskane wyniki pozwoliły na wyciągnięcie następujących wniosków: 1) metoda spektralnej analizy zapisu EEG może być przydatna do obiektywnej oceny jakości premedykacji stosowanej przed znieczuleniem; 2) standardowe dawki środków farmakologicznych podawanych podczas indukcji wydają się niedostateczne dla tłumienia stresogennych reakcji związanych z laryngoskopią i intubacją tchawicy; 3) stosowanie anestetyków wziewnych podczas anestezji tłumi wystarczająco aktywność kory mózgowej, stanowiąc dobry sposób zapobiegania incydentom odzyskiwania świadomości; 4) monitorowanie głębokości anestezji z wykorzystaniem pochodnych zapisu EEG: SEF 90 i 95 pozwala przewidywać z kilkuminutowym wyprzedzeniem moment powrotu świadomości po anestezji; 5) urządzenie pEEG, wykorzystujące metodę spektralnej analizy zapisu elektroencefalograficznego, ma niewielką przydatność w ocenie głębokości anestezji oraz identyfikacji incydentów odzyskiwania świadomości podczas znieczulenia.
Summary
The EEG spectral power (pEEG), expressed as SEF50, SEF90, SEF95 and delta-ratio may be regarded as a useful method of assessing of the depth of anaesthesia. In this prospective, randomized, single-blind study, we have compared effects of agents used for premedication and anaesthesia on the pEEG recordings in sixty adult patients, both sexes, scheduled for elective surgery under general anaesthesia. Quality of premedication was rated according to a five-degree scale. Values of the pEEG parameters were rated against type, dose and time-course of anaesthesia. We conclude the following: 1. pEEG can be regarded as an objective indicator of quality of premedication; 2. Standard doses of drugs used for induction seem to be inadequate for suppressing reactions to laryngoscopy and intubation; 3. Inhalation agents depress sufficiently cortical activity, preventing awareness episodes; 4. SEF50 and SEF90 are good predictors of recovery from anaesthesia; 5. pEEG cannot be regarded as an objective monitor of the depth of anaesthesia.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.