Zastosowanie gwoździ śródszpikowych w leczeniu złamań i stawów rzekomych kości ramiennej

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 2/2010, s. 137-140

Maciej Makowski, Daniel Kowalski, Rafał Kamiński, Cezary Walczyński, Bogumił Leszczyński, Andrzej Suwara, Waldemar Rylski, *Stanisław Pomianowski

Streszczenie
Złamania kości ramiennej są trudnym, pod względem terapeutycznym, problemem. Przez wiele lat leczone były w sposób zachowawczy, a pierwsze próby leczenia operacyjnego z użyciem zespoleń płytkowych kończyły się najczęściej powstawaniem stawów rzekomych. Powstanie technik zespolenia śródszpikowego, pozwoliło na skuteczniejsze leczenie złamań kości ramiennych. Dało również szansę na jego zastosowanie w leczeniu stawów rzekomych kości ramiennej. Technika ta pozwala obecnie skutecznie leczyć praktycznie wszystkie złamania kości ramiennej. Jest to sposób, który dla pacjenta okazuje się być znacznie mniej uciążliwy, niż metody zachowawcze. Technika ta pozwala na wykonywanie ruchów w pełnym zakresie niemalże od następnego dnia po zabiegu operacyjnym, a tym samym daje pacjentowi szansę na wcześniejsze rozpoczęcie rehabilitacji i szybszy powrót do pełnej aktywności fizycznej. Pozwala równocześnie na zaopatrzenie złamań wieloodłamowych i wielopoziomowych, dając znacznie mniejszą liczbę powikłań braku zrostu lub złego zrostu w porównaniu z klasycznymi metodami płytowymi. Zastosowanie nowoczensych materiałów oraz technik produkcyjnych pozwolił na zastosowanie technik śródszpikowych nie tylko w złamaniach trzonów, lecz także w wieloodłamowych złamaniach końca bliższego kości ramiennej. W artykule przedstawiono wskazania do zastosowania techniki śródszpikowej. Przedstawimy również przykłady przypadków klinicznych zaopatrywanych tą metodą w naszej Klinice. Rozważymy rownież powikłania występujące po gwoździowaniu śródszpikowym kości ramiennej.

Summary
Humeral fractures are considered as a difficult clinical problem. Such fractures had been treated non-operatively for many years and early trials with plate fixation were often followed by non-union. The creation of intramedullary nailing, has successfully contributed to the treatment of humeral fractures. It was also quickly and successfully employed in treatment of humeral non-unions. This technique allows for fixation of almost all types of humeral fractures. The intramedullary nailing is more "patient friendly”, than classical, conservative methods. Intramedullary nailing allows a full range of motion, starting the next day post surgery. It gives the opportunity for faster employment of physical therapy and quicker restoration of previous physical activity. Additionally, it gives the opportunity for treatment of multifragment or multilevel fractures with lower frequency of non-unions or malunions as compared to the plate fixation. Introduction of novel materials and methods allowed for application of intramedullary nailing not only for humeral shaft fractures but also fractures of proximal humerus. In our article we review indications for intramedullary nail fixation. We will weigh methods of treatment for humeral fractures and present clinical vignettes. We also discuss complications after intramedullary nailing of humerus.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.