Leczenie koagulopatii w ciężkich uszkodzeniach wątroby

Andrzej Pluta¹, *Krzysztof Gutkowski², Marek Hartleb²

Streszczenie
Koagulopatie u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby są konsekwencją wielu zaburzeń w zakresie układu hemostazy. Do najistotniejszych należy obniżenie stężeń osoczowych czynników krzepnięcia i fibrynolizy, których synteza odbywa się głównie w hepatocytach i komórkach śródbłonka naczyń zatokowych wątroby. Niewydolna wątroba odpowiada także za obniżony klirens aktywatorów i inhibitorów procesu krzepnięcia. Zaawansowane hepatopatie powodują niedobór witaminy K i zaburzenia gamma-karboksylacji skutkujące produkcją wadliwych czynników krzepnięcia, a nadciśnienie wrotne stanowi przyczynę małopłytkowości. Nieprawidłowości te zwiększają ryzyko krwawień lub rzadziej powikłań zakrzepowych. W większości przypadków leczenie zaburzeń hemostazy u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby jest konieczne wyłącznie w przypadku krwawienia lub przed planowanymi inwazyjnymi procedurami diagnostycznymi i terapeutycznymi.
W niniejszej pracy przedstawiamy problematykę zastosowania różnych opcji terapeutycznych u chorych z zaburzeniami hemostazy w przebiegu ciężkich uszkodzeń wątroby ze szczególnym uwzględnieniem aktualnie obowiązujących zaleceń.

Summary
Coagulopathy in patients with severe liver disease results from multiple abnormalities in the haemostatic system. The most important is reduced plasma levels of both procoagulative and anticoagulative factors synthesized by hepatocytes and endothelial sinusoidal cells. Failing liver is responsible for impaired clearance capacity of proteins playing a role of both the activators and inhibitors of coagulation factors. Patients with severe liver disease suffer from vitamin K deficiency leading to production of abnormal clotting factors because of impaired gamma-carboxylation. Additionally, portal hypertension is responsible for reducing the number of circulating platelets. These all factors put the patients with advanced liver diseases at increased risk of bleeding or less frequently thrombotic complications. In most cases specific therapy for coagulation disturbances is needed only during bleeding or before scheduled invasive diagnostic procedures or surgeries. In this paper the role of various treatment approaches in patients with severe liver diseases and haemostatic abnormalities have been discussed with special attention paid to current recommendations.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.