Diagnostyka zmian ogniskowych wątroby – badania obrazowe czy biopsja? Doświadczenia własne

*Halina Cichoż-Lach¹, Beata Prozorow-Król¹, Leszek Buk², Jarosław Swatek³, Krzysztof Celiński¹, Maria Słomka¹, Beata Kasztelan-Szczerbińska¹

Streszczenie
Wstęp: Zmiany ogniskowe w wątrobie, dzięki szerokiej dostępności współczesnych metod diagnostyki obrazowej należą do często wykrywanych patologii tego narządu.
Materiał i metody: Przeprowadzone badanie miało charakter retrospektywny i dotyczyło pacjentów ze zmianami ogniskowymi w wątrobie, hospitalizowanych w Klinice Gastroenterologii UM w Lublinie w okresie od 01.01.2003 do 01.07 2009.
Wyniki: W analizowanym okresie leczono 8307 pacjentów. Wśród nich u 1000 stwierdzono obecność zmiany ogniskowej w wątrobie. U 901 pacjentów charakter zmiany ustalono w oparciu o badania obrazowe. Najczęściej występowały torbiele proste i naczyniaki. U 99 chorych koniecznym było wykonanie celowanej biopsji wątroby w celu ustalenia jednoznacznego rozpoznania. 5,8% wszystkich bioptowanych zmian ogniskowych stanowiły zmiany nienowotworowe i łagodne nowotwory. Raki przerzutowe były najczęstszymi zmianami o charakterze złośliwym. W 7,01% bioptowanych przypadków dla ustalenia rozpoznania koniecznym było wykonanie odczynów immunohistochemicznych.
Wnioski: U co 8 hospitalizowanego pacjenta w analizowanym okresie stwierdzano obecność zmian ogniskowych w wątrobie. Najczęściej występujące torbiele proste i naczyniaki stanowiły odpowiednio 4,1% i 5,7% hospitalizowanych pacjentów i 33,7% i 47,7% pacjentów ze zmianami ogniskowymi wątroby. W większości przypadków rozpoznanie tych patologii było możliwe w oparciu o USG i angio-TK. Co 10 zmiana ogniskowa wymagała biopsji wątroby. Średnio co 3 bioptowana zmiana ogniskowa miała charakter złośliwy, najczęstszymi spośród nich były przerzuty.

Summary
Introduction: Owing to wide availability of modern visualizing diagnostic methods focal liver lesions are often diagnosed.
Material and Methods: The retrospective study was conducted involving the patients with focal liver lesions hospitalized in the Department of Gastroenterology, Medical University of Lublin between 1 Jan 2003 and 1 Jul 2009.
Results: In the analyzed period 8307 patients were treated. In 1000 of them focal liver lesions were diagnosed. In 901 patients focal lesions were diagnosed on the basis of visualizing methods. The most frequently cysts and hemangiomas occurred. In 99 patients guided liver biopsy was necessery to establish the univocal diagnosis. 5.8% of all biopted focal lesions constituted nonneoplasm and benign neoplasm. Metastases were the most frequent among malignant neoplastic lesions. In 7.01% of the patients who were underwent the guided liver biopsy immunohistochemistry was absolute necessary to univocally diagnose the kind of focal lesion.
Conclusion: The observation data demonstrated that focal liver lesions were diagnosed in every 8th hospitalizated patient. Cysts and hemangiomas occurred the most frequently and constituted 4.1% and 5.7% of all hospitalized patients, respectively, and 33.7% and 47.7% of patients with focal liver lesions. In the majority of cases the diagnosis was based on the visualizing methods. Every 10th focal lesion required the guided liver biopsy. Every 3th biopted focal lesion was malignant neoplasm. Among them metastases occurred the most frequently.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.