Hipotermia poresuscytacyjna – wskazania, sposób prowadzenia, skuteczność kliniczna, powikłania stosowania

*Marzena Wojewódzka-Żelezniakowicz¹, Sławomir Lech Czaban¹, Piotr Szczesiul¹, Anna Nielepiec-Jałosińska², Jerzy Robert Ładny¹

Streszczenie
Nagłe zatrzymanie krążenia obarczone jest wysoką śmiertelnością przed-, jak i wewnątrzszpitalną. Szczególnie uciążliwym zjawiskiem jest brak powrotu lub powrót w znacznie ograniczonym stopniu czynności neurologicznych, w szczególności ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Wiadomo, że komórki nerwowe są szczególnie wrażliwe na niedotlenienie i brak dostępu tlenu przez 4-5 minut prowadzi do nieodwracalnych uszkodzeń. Należy zatem wykorzystać wszelkie dostępne metody, by zwiększyć prawdopodobieństwo powrotu czynności OUN po resuscytacji. Taką nadzieję daje hipotermia stosowana u chorych po uzyskaniu powrotu krążenia krwi. Zgodnie z najnowszymi zaleceniami Europejskiej Rady Resuscytacji z 2005 roku hipotermię poresuscytacyjną należy stosować u chorych z przywróconym krążeniem krwi po nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK), którego pierwotnym mechanizmem było migotanie komór. Natomiast należy ją rozważyć u chorych po NZK w mechanizmie nie do defibrylacji (asystolia i czynność elektryczna bez tętna). Pojawia się coraz więcej metod uzyskiwania hipotermii, które nie zawsze wiążą się z wysokimi kosztami oraz trudnościami w ich stosowaniu. W wielu krajach dostępne są protokoły prowadzenia hipotermii kontrolowanej. Wszystko to skłania do zastanowienia, dlaczego tak rzadko jest stosowana.

Summary
Sudden cardiac arrest is characterised by high pre- as well as in-hospital mortality. A particularly troublesome phenomenon is failing or limited return of neurological activity, in particular of the central nervous system (CNS). It is a well-known fact that the nerve cells are particularly sensitive to hypoxia, and the lack of oxygen during 4-5 minutes leads to irreversible damages. That is why all available methods ought to be used in order to increase the probability of return of CNS activity after resuscitation. Such hope gives hypothermia that is used in patients after the return of blood circulation. According to the latest recommendations of the European Resuscitation Council of 2005, resuscitative hypothermia is to be used in patients with restored blood circulation after sudden cardiac arrest (SCA) whose original mechanism was ventricular fibrillation. However, it is to be considered in patients after SCA with mechanism not for defibrillation (asystole and pulseless electrical activity). More and more methods of obtaining hypothermia are developed; moreover, they are not always connected with high costs and difficulties in use. In many countries are available controlled hypothermia protocols. All this induces to consider why it is used so seldom.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.