Progress in studies on drug-resistant epilepsy

*Cezary Siemianowski

Streszczenie
There exists no clear definition of drug resistant epilepsy. Although currently we can observe an important progress of research in genetic or molecular basic that is responsible for drug resistance in epileptic patients. Despite of rapid launching of the new antiepileptic drugs in the recent years and wider social access to the newest farmacological agents, about 30% of epileptic patients are resistant to modern theprapeutic strategies. There are still no well known pathomechanisms of drug resistant epilepsy and neurobiological background of this phenomenon. On the other side a quite fast development of molecular biology, genetics and immunochemistry allows for its better exploration. New trends and often fundamental results of many basic studies of drug resistant epilepsy are presented in this paper. We present influence of polymorphism of cytochrome P450 enzymes on drug metabolism and many side effects of antiepileptic drugs, conception of structural alternation in neuronal receptors and channels, hypothesis of multidrug resistance proteins activity in the brain, wall known genetic syndromes with intractable seizures and synaptic reorganisation after convulsions. We present also a proposal of use in every day neurological practice of some recent results of that studies.

Summary
Nadal nie istnieje jednolita definicja padaczki lekoopornej. Nie są też w pełni poznane mechanizmy neurobiologiczne leżące u podstaw lekooporności padaczki. Niemniej jednak odkrycia ostatnich lat przybliżają nas do istoty zjawisk odpowiedzialnych za niepowodzenie leczenia u wielu osób leczonych z powodu padaczki. Pomimo coraz szybszego wprowadzania do stosowania nowych leków przeciwpadaczkowych i ich zdecydowanie większej dostępności dla pacjentów nadal prawie jedna trzecia z nich wykazuje oporność współczesnych metod leczenia zachowawczego. Znaczący postęp badań molekularnych, genetycznych i immunochemicznych pozwala już na wyjaśnienie przyczyn lekooporności u niektórych z nich. Przegląd i kierunki w jakich dziedziny te zmierzają w eksplorowaniu zjawiska lekooporności, zawiera niniejszy artykuł. Omówione zostały zjawiska zmienności genetycznej enzymów biorących w metabolizmie leków przeciwpadaczkowych, hipoteza zmian strukturalnych receptorów i kanałów błonowych odpowiedzialnych za efekty działania leków w układzie nerwowym, teoria białek utrudniających dostęp leków do obszaru padaczkorodnego w mózgu, wpływ wywołanej drgawkami reorganizacji połączeń synaptycznych na efekty leczenia oraz niektóre dość dobrze już poznane zespoły uszkodzeń genetycznych warunkujących specyficzny obraz kliniczny padaczek lekoopornych. Przytoczono także przykłady propozycji zastosowania wyników wspomnianych obserwacji w codziennej praktyce klinicznej u pacjentów wykazujących oporność na dotychczasowe leczenie. Aczkolwiek daleko jeszcze do pełnego wyjaśnienia neurobiologicznych podstaw padaczki, a tym bardziej możliwości przewidzenia czy chory, u którego wprowadzamy dany lek okaże się pacjentem lekoopornym.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.