Metody obrazowania funkcji ośrodkowego układu nerwowego: elektroencefalografia

*Aleksander Sobieszek

Streszczenie
Elektroencefalografia stanowi jedną z podstawowych metod umożliwiających sprecyzowanie obiektywnej oceny stanu czynnościowego ośrodkowego układu nerwowego. Zaletami metody w zastosowaniu w praktyce klinicznej są: możliwość bezpośredniego wglądu w podstawowe mechanizmy działania struktur mózgowia, wykonanie badania w sposób nieinwazyjny oraz względnie niewielki koszt zakupu aparatury. Wadą metody na obecnym stadium jej rozwoju jest często niejednoznaczność ocen z uwagi na złożoność zapisu EEG, jak również ograniczone możliwości przedstawienia wzoru czynności w postaci ilustracji zrozumiałej dla ogółu potencjalnych odbiorców wyników badań. Jest to konsekwencją określania stanu czynnościowego ośrodkowego układu nerwowego na podstawie oceny wzoru czynności bioelektrycznej mózgowia reprezentowanego podczas konwencjonalnego badania EEG przez obraz utworzony przez zbiór kilkunastu lub kilkudziesięciu wykresów czynności bioelektrycznej rejestrowanej z powierzchni skóry głowy przy pomocy standardowo umiejscowionych elektrod. Metodą mającą na celu ułatwienie analizy i oceny wyniku badania jest przetworzenie zbioru wykresów do postaci barwnej mapy reprezentującej rozkład potencjałów elektrycznych na powierzchni głowy. Metoda tego rodzaju została stworzona w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Zastosowanie tej metody pozwala na przedstawienie ewolucji czynności bioelektrycznej w postaci zbioru chwilowych, powierzchniowych rozkładów ładunków elektrycznych. Zastosowanie tej metody, oprócz oczywistych zalet, wiąże się z trudnością precyzyjnego odtworzenia zmian wzoru czynności w funkcji czasu. W pracy przedstawiono wyniki mapowania ewolucji czynności bioelektrycznej mózgu metodą tradycyjną oraz zalety nowej metody analizy zapisu EEG, polegającej na przetwarzaniu wyjściowego wielokanałowego zapisu EEG do postaci barwnych map ilustrujących w sposób ciągły przestrzenno-czasową ewolucję wzorów czynności bioelektrycznej mózgowia.

Summary
Electroencephalography is one of the basic methods enabling objective evaluation of the functional state of the central nervous system. The advantages of this method in clinical practice are: direct insight into the basic mechanisms of activity of brain structures, possibility of the noninvasive study of brain function and low cost of recording equipment. The disadvantages of the method at the present stage of its development are associated frequently with the difficulty in defining final conclusions resulting from investigation due to the complexity of EEG records as well as difficulty in preparation of the documentation – a picture of the EEG pattern which could be interpreted by people having no experience with this method. During conventional EEG investigation the pattern is created by numerous records from the electrodes located in standard positions on the head. The improvement of the ability to evaluate complex EEG pattern may be obtained by transformation of the original EEG record into color maps representing spatial distribution of potentials. Such method was introduced in late seventies of the twenties century. In this method the evolution of brain electrical activity is presented as a set of instantaneous distributions of brain potentials. In spite of obvious advantages, application of this method is associated with inconveniences in reconstructing the temporal evolution of brain potentials. This paper includes results of application of the new method of EEG analysis helping to solve this problem. The method is based on transformation of the original EEG record into color maps expressing continuous, spatiotemporal evolution of the EEG pattern.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.