Wstęp

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 7/2009, s. 492-493

Mariusz Wyleżoł1, Edward Stanowski2

Chirurgiczne leczenie otyłości jest współcześnie jedyną skuteczną metodą leczenia chorych z otyłością i chorobami będącymi jej następstwem lub powikłaniami. Na przestrzeni wielu lat wykazały to wyniki licznych badań. Wśród nich należy wymienić przede wszystkim badanie, w którym stwierdzono dwukrotnie rzadsze hospitalizacje i dziesięciokrotnie mniejsze ryzyko zgonu w pięcioletniej obserwacji w grupie chorych poddanych leczeniu operacyjnemu otyłości względem pozostałej populacji chorujących na otyłość (1). Z kolei badanie, które objęło grupę blisko 20 000 chorych obserwowanych średnio przez ponad siedem lat wykazało o 40% wyższe ryzyko zgonu w grupie osób niepoddanych leczeniu operacyjnemu względem leczonych metodą wyłączenia żołądkowego (2). Powyższe ryzyko dotyczyło zgonów spowodowanych zarówno chorobą wieńcową serca, jak i cukrzycą, a także, co szczególnie interesujące nowotworami. Z kolei wyniki badania SOS (Swedish Obese Subjects) opublikowane w roku 2007 wykazały, że ryzyko zgonu po 10-letniej obserwacji w grupie chorych poddanych leczeniu zachowawczemu otyłości było blisko 1,5 razy większe względem grupy poddanej leczeniu operacyjnemu (3). Te korzystne zjawiska są w oczywisty

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.