Choroba wrzodowa: rozpoznawanie, leczenie i zapobieganie

*Tomasz Sikorski, Ewa Marcinowska-Suchowierska

Streszczenie
Choroba wrzodowa charakteryzuje się występowaniem wrzodu trawiennego w błonie śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego, najczęściej żołądka i proksymalnej dwunastnicy (opuszka), objawowego lub bezobjawowego, ze skłonnością do nawrotów i ryzykiem powikłań groźnych dla życia (krwotok, perforacja). Ponieważ głównym objawem wrzodu trawiennego jest ból w nadbrzuszu, dolegliwość często zgłaszana przez chorych, rozpoznawanie, leczenie i zapobieganie chorobie wrzodowej powinno być lekarzowi rodzinnemu doskonale znane. W okresie ostatnich 40 lat dokonał się niespotykany postęp w diagnostyce wrzodu trawiennego (upowszechnienie gastroduodenofiberoskopii i ponowne odkrycie bakteryjnej etiologii choroby związanej z zakażeniem Helicobacter pylori, uhonorowane nagrodą Nobla) i terapii antysekrecyjnej (wprowadzenie początkowo antagonistów receptora histaminowego H₂, później inhibitorów pompy protonowej), który zmienił przebieg choroby i rokowanie, umożliwiając szybkie wygojenie wrzodu u większości chorych, a nawet po skutecznej eradykacji wyleczenie choroby związanej z zakażeniem H. pylori i ograniczając wskazania do leczenia chirurgicznego do powikłań wrzodu trawiennego. Najczęstszymi przyczynami wrzodu trawiennego pozostają zakażenie H. pylori i zwłaszcza wrzodu żołądka niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). W pracy przedstawiono aktualne zasady rozpoznawania, leczenia i zapobiegania wrzodowi trawiennemu, z położeniem szczególnego nacisku na leczenie eradykacyjne i profilaktykę przeciwwrzodową przy przewlekłym leczeniu NLPZ.

Summary
Peptic ulcer disease is characterized by development of a peptic ulcer in the upper gastrointestinal tract mucosa, mostly in stomach and proximal duodenum (bulb), which is accompanied by symptoms or not, has a tendency to recurrences and bears on a risk of life threatening complications (bleeding, perforation). Because an epigastric pain, a complaint frequently reported by patients, is a cardinal symptom of peptic ulcer, a general practitioner must be excellently familiar with diagnosis, therapy and prevention of peptic ulcer disease. In the past 40 years, there has been an unexampled advancement in peptic ulcer diagnosis (a widespread use of fiberogastroduodenoscopy and a renewed discovery of bacterial etiology of the disease related to Helicobacter pylori infection, honoured with Nobel prize) and antisecretory therapy (an introduction of H₂ histamine receptor antagonists first, proton pump inhibitors then), that changed a course of the disease and its prognosis allowing prompt ulcer healing in most patients, and even, after an efficient eradication, a cure of H. pylori – related disease, and confining indications for surgery to peptic ulcer complications. An H. pylori infection, and especially in case of gastric ulcer, nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) continue to be the most frequent causes of peptic ulcer. In this article, up-to-date guidelines concerning diagnosis, therapy, and prevention of peptic ulcer are presented, while putting a special emphasis on an eradication therapy and an antiulcer prophylactics in long-term NSAIDs users.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.