Leczenie nadciśnienia tętniczego u pacjentów w bardzo podeszłym wieku
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 1/2009, s. 44-49
*Tomasz Grodzicki, Jerzy Gąsowski
Streszczenie
Dane demograficzne wskazują na stały wzrost odsetka osób powyżej 60. roku życia w populacjach zachodnich, oraz stały wzrost liczby osób w wieku powyżej 80 lat. Osoby w wieku starszym cechują się wielochorobowością. Jedną z chorób przewlekłych o bardzo dużym znaczeniu jest w tej populacji nadciśnienie tętnicze. Poziom ciśnienia tętniczego, zwłaszcza jeśli przekracza ono wartości prawidłowe, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, nawet u pacjentów w bardzo zaawansowanym wieku. Izolowane skurczowe nadciśnienie tętnicze jest postacią nadciśnienia tętniczego najczęściej spotykaną u osób po 60. roku życia. Leczenie pacjentów z izolowanym skurczowym nadciśnieniem tętniczym zmniejsza częstość powikłań sercowo-naczyniowych. Niedawno opublikowane wyniki badania HYVET pozwalają potwierdzić, że również osoby w wieku po 80. roku życia mogą odnieść korzyść z leczenia przeciwnadciśnieniowego i to w zakresie chorobowości jak i wydłużenia przeżycia, jednakże dane wskazujące na to pochodzą z wyselekcjonowanej grupy pacjentów nieobciążonych dodatkowymi schorzeniami, a zwłaszcza zespołem kruchości. Nie do końca jasny jest również ochronny wpływ jaki leczenie przeciwnadciśnieniowe może u osób w wieku podeszłym wywierać na ryzyko rozwoju otępienia. Niezależnie od danych pochodzących z badania Syst-Eur wskazujących na to, że skuteczne leczenie przeciwnadciśnieniowe zmniejsza ilość nowych przypadków demencji, wyniki innych badań a także przeglądów systematycznych nie są w swoich wnioskach zgodne. Leczenie nadciśnienia tętniczego u osób w wieku bardzo podeszłym może przynieść pacjentom wymierną korzyść, o ile prowadzone jest z zachowaniem zasad, do których należy krytyczne określenie zindywidualizowanego celu terapii i w razie jej podjęcia ostrożne obniżanie wartości ciśnienia tętniczego z zachowaniem bezpieczeństwa.
Summary
Demographic data indicate that the percentage of individuals above the age of 60 (including the percentage of octogenarians) is increasing in Western populations. Elderly people are characterised by high degree of comorbidity. Hypertension is one of the chronic diseases affecting the elderly. Level of blood pressure, especially when above the normal, is associated with increased risk of cardio-vascular complications, even in the very old persons. Isolated systolic hypertension is the most prevalent form of hypertension among the elderly. Treatment of isolated systolic hypertension reduces the cardiovascular risk. The recently published data from HYVET trial show that even very elderly persons, above the age of 80, would benefit from antihypertensive therapy. However, when interpreting these results it must be remembered that they were obtained in a highly selected group of patients who were essentially free from comorbidities, and especially free from symptoms of frailty syndrome. Despite of results of Syst-Eur trial which indicate that adequate antihypertensive therapy may reduce incidence of dementia, other studies and systematic reviews are far from being conclusive. The pharmacologic treatment of hypertension in the very elderly can be beneficial to patients, when conducted according to rules such as identification of indicidualised therapeutic priorities and stepwise lowering of blood pressure with adherence to safety rules.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.