Pierwotny hiperaldosteronizm – co nowego?

*Krystyna Widecka

Streszczenie
Pierwotny hiperaldosteronizm jest zespołem patogenetycznie niejednorodnym. Może być spowodowany: a) jedno-lub obustronnym przerostem mikro- lub makroguzkowym nadnerczy, b) pojedynczym lub mnogim gruczolakiem lub rakiem, c) genetycznym defektem sterydogenezy (rodzinny hiperaldosteronizm typ I lub II), d) pozanadnerczowym wydzielaniem aldosteronu. Klasyczne objawy pierwotnego hiperaldosteronizmu (nadciśnienie, hipokalemia, zwiększone wydalanie potasu z moczem) występują zaledwie u 20-40% chorych, w tym najczęściej w gruczolaku kory nadnercza. Rutynowe oznaczanie aktywności reninowej osocza, aldosteronu i obliczanie wskaźnika aldosteronowo-reninowego zwiększają częstość rozpoznania pierwotnego hiperaldosteronizmu u normokalemicznych chorych z nadciśnieniem tętniczym. Diagnoza pierwotnego hiperaldosteronizmu powinna być potwierdzona przez wykazanie autonomicznego wydzielania aldosteronu za pomocą uznanych testów biochemicznych i badań lokalizacyjnych. Ze względu na udowodniony ochronny wpływ na układ sercowo-naczyniowy leków będących antagonistami aldosteronu powinny one być zalecane u wszystkich chorych z pierwotnym aldosteronizmem.

Summary
Primary hyperaldosteronism is a pathogenically heterogenous syndrome. It may be caused by: a) by unilateral or bilateral micro- or macromodular hyperplasia of this zone, b) solitary or multiple adenomata or carcinomata of the adrenal glomerular zone, c) by a genetic defect of steroidogenesis (famillial hyperaldosteronism type I and II, d) by extraadrenal aldosterone synthesis. The classical signs and symptoms of primary aldosteronism (arterial hypertension, hypokalemia, caused by incressive renal potassium excretion, hypokalemic alkalosis, clinical symptoms of potassium depletion) are found only in 20-40% of patients, predominantly in those with solitary adenoma of the adrenal glomerular zone. Routine estimation of plasma renin activity and of the aldosterone-renin ratio significantly increased the frequency of primary hyperaldosteronism diagnosis in normokalemic hypertensive patients. The diagnosis of primary aldosteronism must be confirmed by demonstrating autonomous aldosterone secretion with confirmatory testing. The subtype evaluation is based on biochemical and localizing methods. Because of the deleterious cardiovascular effects of excess of aldosterone receptor blockade should be part of the management plan for all patients with primary aldosteronism

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.