Metody diagnostyczne i terapeutyczne w rehabilitacji kardiologicznej. Testy po zawale serca i u chorych z niewydolnością serca

*Krzysztof Smarż

Streszczenie
Testy wysiłkowe, są często wykonywanymi badaniami u pacjentów z rozpoznaną chorobą wieńcową, po zawale serca lub angioplastyce wieńcowej jak również u chorych z niewydolnością serca o różnej, nie tylko niedokrwiennej etiologii. Badania te wykonuje się w celu oceny rokowania, skuteczności leczenia, oraz kwalifikacji do dalszego rodzaju terapii i modelu rehabilitacji kardiologicznej. U pacjentów z chorobą wieńcową najczęściej wykonywany jest elektrokardiograficzny test wysiłkowy na bieżni lub cykloergometrze rowerowym. W badaniu tym oceniane są parametry kliniczne – obecność i stopień nasilenia bólu wieńcowego, stopień zmęczenia, parametry hemodynamiczne – stopień wzrostu i dynamika zmian ciśnienia tętniczego, oraz parametry elektrokardiograficzne – stopień przyspieszenia akcji serca, morfologia zapisu ekg, zmiany odcinka ST, obecność zaburzeń rytmu i przewodzenia. Test submaksymalny wykonuje się do osiągnięcia przez chorego umiarkowanego zmęczenia, częstości akcji serca 120/min. lub 70% należnej maksymalnej częstości akcji serca lub osiągnięcia należnego w danej grupie wiekowej i zależnego od BMI pułapu obciążenia submaksymalnego. Test maksymalny to test ograniczony objawami. Jest przerywany w chwili wystąpienia objawów zmuszających do zakończenia badania, takich jak: ból w klatce piersiowej, duże zmęczenie, poziome lub skośne w dół obniżenie odcinka ST równe lub większe niż 2 mm, komorowe zaburzenia rytmu serca, spadek skurczowego ciśnienia tętniczego. Ten stopień wysiłku pozwala lepiej ocenić wydolność fizyczną. Testy ograniczone objawami są czulsze w wykrywaniu niedokrwienia. U pacjentów z niewydolnością serca poza testem elektrokardiograficznym, wykonuje się 6-minutowy test marszu i ergospirometryczny test wysiłkowy. Test marszu jest badaniem o wysokiej wartości rokowniczej, możliwym do wykonania prawie w każdych warunkach. Ergospirometryczny test wysiłkowy pozwala w pełni ocenić przyczyny ograniczonej tolerancji wysiłku, uwzględniając poza krążeniowymi, również parametry oddechowe. Oceniane w tym teście szczytowe zużycie tlenu jest najbardziej miarodajnym wyznacznikiem wydolności fizycznej.

Summary
Exercise test is a commonly performed test in patients with diagnosed coronary artery disease, after myocardial infarction, percutaneous coronary angioplasty, as well as in patients with chronic, not only ischaemic, heart failure. Exercise test yields informations regarding risk stratification and assesment of prognosis, adequacy of medical treatment and assessment of functional capacity, for activity prescription and choice of rehabilitation model. In patients with ischaemic heart disease the most common is electrocardiographic exercise test on treadmill or cycle ergometr. Large number of clinical (fatigue, chest pain), haemodynamic (blood pressure response) and electrocardigraphic (heart rate response, ST- segment changes, rhythm disturbances) parameters is evaluated during exercise test. Exercise protocols can be either submaximal or symptom-limited. Submaximal tests have a predetermined end point, which is often defined as a moderate fatigue or peak heart rate of 120 beats/min or 70% predicted maximum heart rate or a submaximal MET level corrected by age and BMI. Symptom-limited tests are designed to continue until the patient demonstrates abnormal signs and/or symptoms that require termination of exercise such as: chest pain, large fatigue, horizontal or downsloping ST segment depression ≥ 2 mm, ventricular tachyarrythmias, drop in systolic blood pressure. Symptom-limited tests are more useful in physical efficiency estimation. These tests are more sensitive in ischaemic response detection. In patients with chronic heart failure six-minute walk test and cardio-pulmonary exercise test could be performed. Six-minute walk test has a significant power and is easy to perform in any conditions. Cardiopulmonary exercise test gives best estimation of peak functional capacity by direct oxygen consumption evaluation.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.