Rehabilitacja kardiologiczna – definicja, historia, cele, znaczenie i korzyści

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 10/2008, s. 634-642

*Tomasz Jaxa-Chamiec

Streszczenie
Schorzenia sercowo-naczyniowe (CVD) pozostają, w krajach wysoko rozwiniętych, najważniejszą przyczyną śmiertelności całkowitej. Stanowią ponad 50% spośród wszystkich przyczyn zgonów. Pozostający przy życiu chorzy wymagają coraz skuteczniejszych sposobów zapobiegania kolejnym zdarzeniom związanym z nawrotem choroby. Jednym z takich sposobów winna być odpowiednio wdrażana nowoczesna kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna (RK).
Pierwotnie RK, rozumiana była przede wszystkim jako sposób usprawniania ruchowego i stosowana prawie wyłącznie u chorych o małym ryzyku powikłań. Obecnie w związku z szybkim rozwojem nowych metod diagnostycznych i terapeutycznych, profil chorych obejmowanych programami rehabilitacyjnymi uległ istotnemu rozszerzeniu.
Obecna definicja WHO określa rehabilitację kardiologiczną jako: „kompleksowe i skoordynowane stosowanie środków medycznych, socjalnych, edukacyjnych, ekonomicznych i zawodowych w celu przystosowania chorego do nowego życia i umożliwienia mu uzyskania jak największej sprawności”.
Zasadniczym celem RK jest odwrócenie lub przynajmniej spowolnienie niekorzystnych zmian zarówno patofizjologicznych jak i psychologicznych do jakich dochodzi u chorych wskutek wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Udowodniono, że właściwie prowadzone programy RK są nie tylko bezpieczne ale co najważniejsze zmniejszają ryzyko nawrotu zdarzeń sercowych. Pod ich wpływem poprawia się wydolność wysiłkowa chorych oraz ich poczucie, także psychiczne.
Niniejszy rozdział ma ukazać historię, cele, znaczenie i korzyści ze stosowania kompleksowej RK.

Summary
Cardiovascular disorders (CVD), in the developed countries, remain the most important cause of total mortality, accounting for almost 50% of all deaths annually. The survivors constitute an additional reservoir of cardiovascular disease morbidity.
Historically cardiac rehabilitation (CR) has been provided almost exclusively to somewhat lower-risk patients who could exercise without incurring adverse events. However, rapid evolution in the diagnostic methods and management of coronary artery disease has now changed the characteristics of the patients who can be candidates for rehabilitative training.
The current definition of the WHO defines cardiac rehabilitation as "a comprehensive and coordinated use of medical resources, social, educational, economic and professional in order to adapt to the new life of the patient and allow him to obtain the highest possible efficiency”.
CR aims to reverse the limitations that have developed following adverse pathophysiologic and psychological consequences of cardiac events.
It has been shown that properly conducted CR programs are not only safe but most importantly reduce the risk of recurrence of cardiac events. These programs lead to improved exercise viability of patients and also their sense of well being.
This review addresses the history, objectives, indications, program components, benefits, risks, safety issues of modern comprehensive cardiac rehabilitation.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.