Komentarz do prac

Dzięki postępowi wiedzy coraz częściej chorzy z przewlekłymi chorobami układu oddechowego wieku dziecięcego przekazywani są do dalszej opieki pneumonologom lub internistom, jak to ma miejsce w przypadku chorych na mukowiscydozę. Jest to ciężka, wrodzona choroba genetyczna, ujawniająca się w różnym wieku. Postępy w leczeniu jakie dokonały się w ostatniej dekadzie XX wieku, przyczyniły się do wydłużenia czasu przeżycia i poprawy jakości życia chorych na mukowiscydozę. Dokładna diagnostyka molekularna każdego chorego umożliwi opracowanie sposobu naprawy defektu białka CFTR powodowanego przez poszczególne mutacje, czyli indywidualnego podejścia terapeutycznego w konkretnych klasach, a nawet pojedynczych mutacjach genu CFTR. Prowadzone są próby zastosowania terapii genowej. Jednak w przypadku zaawansowanych zmian jedyną skuteczną metodą leczenia choroby pozostaje przeszczep płuc.

Kolejnym, ważnym zagadnieniem jest gruźlica, choroba nadal groźna ze społecznego punktu widzenia. Poprawa sytuacji epidemiologicznej w naszym kraju powoduje, że pomimo rozwoju metod mikrobiologicznych i wprowadzenia do diagnostyki gruźlicy nowoczesnych technik biologii molekularnej coraz trudniej rozpoznać tę chorobę. Wynika to ze skąpoprątkowych zachorowań, które często przebiegają skrycie z dyskretnymi tylko objawami. U dzieci częściej obserwuje się też pozapłucną lokalizację choroby, co dodatkowo utrudnia ustalenie rozpoznania. Dlatego też uznaliśmy za konieczne przypomnienie o epidemiologii i kryteriach rozpoznawania gruźlicy u dzieci.

Niezmiennie ważnym zagadnieniem u dzieci są zakażenia układu oddechowego. Prawidłowe rozpoznanie, leczenie i zapobieganie tym chorobom w wieku rozwojowym stanowi ważne zagadnienie w pediatrii. U dzieci, częściej niż u dorosłych, dochodzi do rozwoju tzw. atypowych zapaleń płuc. Powszechnie stosowane antybiotyki betalaktamowe są nieskuteczne w tych przy

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.