Współczesne poglądy na temat leczenia kamptodaktylii

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 2-3/2005

Janusz Greese Łyko

Streszczenie
Kamptodaktylia jest rzadko występującym, uwarunkowanym genetycznie zniekształceniem dotyczącym najczęściej palca V, polegającym na obecności przykurczu zgięciowego w stawie międzypaliczkowym bliższym. Defekt może współistnieć z innymi anomaliami i różnymi zespołami chorobowymi. Kamptodaktylia występuje w dwóch grupach wiekowych, u niemowląt i dorastających dziewczynek. Przyczyny powstawania wady do końca nie są poznane. Uważa się, że wszystkie nieprawidłowości w zakresie ścięgien zginaczy, prostowników, mięśni wewnętrznych ręki oraz struktur znajdujących się w sąsiedztwie stawu międzypaliczkowego bliższego mogą odgrywać rolę w patomechanizmie powstawania wady. Leczenie kamptodaktylii jest trudne, a jego wyniki są często niezadowalające. Kamptodaktylię leczy się metodami nieoperacyjnymi i operacyjnymi. Wybór metody leczenia zależy od wieku pacjenta, stopnia przykurczu oraz dynamiki progresji przykurczu. Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu ćwiczeń rozciągających przykurczone struktury oraz szynowaniu. Leczenie operacyjne jest zarezerwowane dla przypadków braku powodzenia leczenia zachowawczego lub w ciężkich postaciach kamptodaktylii z dużym stopniem przykurczu zgięciowego. Leczenie operacyjne jest stosowane w celu uwolnienia wszystkich przykurczów w obrębie tkanek miękkich i wtórnych zniekształceń kostnych. W artykule przedstawiono algorytm leczenia kamptodaktylii.

Summary
Camptodactyly is rave congenital deformity, usually seen in a small finger which manifests presence of a flexion contracture of the proximal interphalangeal joint. The defect occurs frequently with associated anomalies and as a part of many syndromes. Camptodactyly is seen in two age groups, infants and adolescents. The etiology of camptodactyly is not known. It seems that all abnormalities of flexor and extensor tendons, intrinsic muscle of the hand and every structure surrounding the proximal interphalangeal joint have been implicated in its pathogenesis. The treatment of camptodactyly is difficult and the results are often poor. There are non-operative and operative methods of the treatment. A choice of the method depends on patient´s age, contracture degree and dynamic progression of deformity. Non-operative treatment includes stretching and splinting. Operative procedures are reserved for failure of non-operative treatment or for severe camptodactyly with a flexion contracture of high degree. Surgery is performed to release of all contractioned soft tissue structures and secondary bone deformities. An algorithm of the treatment of camptodactyly is presented in the article.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.