Porównanie skuteczności leczenia lamiwudyną i interferonem alfa przewlekłych zakażeń HBV

Marta Wawrzynowicz-Syczewska¹, Ewa Karpińska¹, Waldemar Urbanowicz¹, Krzysztof Jurczyk¹, Anna Rokicka¹, Wojciech Polenceusz¹, Natalia Matievskaja², Vladimir Tsyrkunov², Anna Boroń-Kaczmarska¹

Streszczenie
W pracy porównano wyniki rocznego leczenia lamiwudyną (3TC) w dawce 150 mg dziennie u 36 chorych z wynikami cztero- lub sześciomiesięcznej standardowej kuracji interferonem alfa (IFN-a) u 28 chorych z różnymi klinicznymi formami przewlekłego zapalenia wątroby typu B. Pod uwagę wzięto podstawowe markery immunoserologiczne zakażenia HBV (HBsAg, anty-HBs, HBeAg, anty-HBe) oraz aktywność enzymów wątrobowych w momencie rozpoczęcia leczenia, w chwili zakończenia kuracji i w sześć miesięcy po leczeniu. Pięciu chorych leczonych IFN-a w porównaniu z 2 chorymi na 3TC wyeliminowało antygen HBs i uległo serokonwersji do anty-HBs (17,7% v. 5,5%, p>0,2). Ponadto eliminację antygenu HBe na zakończenie leczenia i utrzymaną po 6 miesiącach obserwacji stwierdzono u kolejnych 13 chorych otrzymujących IFN-a, i u 12 chorych na 3TC (46,4% v. 33,3%, p>0,2), ale serokonwersja do anty-HBe była ogólnie znacząco niższa w grupie chorych leczonych 3TC (11,1% v. 62,7%, p<0,001). Przejściową eliminację antygenu HBe i ponowne jego pojawienie się w surowicy krwi zanotowano w trakcie leczenia 3TC u 11 (30,6%) chorych, podczas gdy w grupie leczonych IFN-a nie notowano przypadków serorewersji (30,6% v. 0%, p<0,002). Odsetek trwałej normalizacji aminotransferaz był porównywalny w obu grupach (52,8% na 3TC v. 60% na IFN-a, p>0,5). W kilku przypadkach w grupie chorych leczonych lamiwudyną normalizacja aminotransferaz utrzymywała się w okresie obserwacyjnym pomimo braku, lub wobec przemijającego, efektu wirusologicznego. Zanotowano cztery przypadki zaostrzenia procesu zapalnego, przypominającego ostre wzw, w grupie chorych leczonych 3TC. Można stwierdzić, że wyniki leczenia interferonem i lamiwudyną były porównywalne na zakończenie kuracji, ale w okresie obserwacyjnym znamiennie częściej obserwowano nawroty choroby u chorych otrzymujących 3TC. Trwalszy efekt leczenia IFN-a przejawiał się również w znamiennie wyższym odsetku serokonwersji w tej grupie.

Summary
Results of four to six months interferon alfa treament (IFN-a,) in 28 patients were compared with one-year administration of lamivudine (3TC) in a daily dose of 150mg in 36 patients. Basic serological parameters (HBsAg, HBeAg, anti-HBs, anti-HBe) and aminotransferase levels at the end of treatment and after six months follow-up were analysed.
Five patients on IFN-a v. 2 patients on 3TC (17.8% v. 5.5%, p>0.2) eliminated HBsAg and seroconverted to anti-HBs. Elimination of HBeAg, maintained also in the follow-up period, was noted in additional 13 patients in IFN-a group v. 12 patients in 3TC group (46.4% v. 33.3%, p>0.2), but overall seroconversion to anti-HBe was significantly lower in 3TC group (11.1% v. 62.7%, p<0.001). Transient loss of HBeAg was noted in 11 patients (30.6%) from 3TC group and was not observed in IFN-a group (30.6% v. 0%, p<0.002). Sustained aminotransferase normalisation was comparable in both groups (52,8% on 3TC v. 60% on IFN, p>0.5). In 3TC group sustained biochemical normalisation was also achieved in non-responders or relapsers. 4 cases of exacerbation after 3TC withdrawal were noted.
Effects of 3TC were comparable to those achieved with IFN-a at the end of treatment but at the end of follow-up number of relapsers on 3TC was significantly higher. More sustained effect of IFN-a was also expressed by the significantly higher seroconversion to anti-HBe.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.