Wpływ leczenia interferonem a na stężenie lamininy jako potencjalnego surowiczego markera włóknienia wątroby u dzieci z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B

Dariusz Marek Lebensztejn¹, Elżbieta Skiba¹, Maria Elżbieta Sobaniec-Łotowska², Irena Werpachowska¹, Maciej Kaczmarski¹

Streszczenie
Celem pracy jest ocena stężenia lamininy w surowicy krwi jako nieinwazyjnej metody monitorowania włóknienia wątroby podczas terapii przeciwwirusowej u dzieci z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B (pzw B).
Obserwacji poddano 30 dzieci (śr. 8,5 lat) z potwierdzonym biopsją pzw B, leczonych interferonem a (IFN a) w dawce 3MU 3 razy w tygodniu przez 20 tygodni. Stężenie lamininy oznaczano w surowicy (EIA, Takara Bio Inc.) bezpośrednio przed i po leczeniu oraz 12 miesięcy po zakończeniu terapii. Biopsję wątroby (ocena wg Battsa i Ludwiga) wykonano przed leczeniem i rok po zakończeniu terapii interferonem.
Stężenie lamininy w surowicy było znamiennie wyższe u dzieci z pzw B niż w grupie porównawczej (n = 9) (p = 0,008). Znamiennie wyższe stężenie tego markera wykazano przed leczeniem niż 12 miesięcy po zakończeniu terapii IFN a w całej grupie (p = 0,00045), jak również w podgrupach: responders (n = 12; p = 0,00419) i nonresponders (n = 18; p = 0,0029). Nie stwierdzono znamiennej korelacji stężenia lamininy i stopnia włóknienia wątroby w ocenie morfologicznej. Nie stwierdzono statystycznie istotnych zmian zasięgu włóknienia wątroby w wyniku terapii IFN a zarówno w całej grupie badanej jak i w badanych podgrupach.
Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że obniżanie się surowiczego stężenia lamininy podczas leczenia dzieci z pzw B sugeruje antyfibrotyczne właściwości IFN a, jednak zwiększenie odstępu pomiędzy kolejnymi biopsjami wątroby wydaje się niezbędne do właściwej oceny wpływu leczenia na procesy włóknienia wątroby u dzieci. Laminina wydaje się być czulszym markerem zmian włóknienia wątroby niż półilościowa ocena morfologiczna.

Summary
The aim of the study was the evaluation of serum laminin concentration as noninvasive method of hepatic fibrosis monitoring in children with chronic hepatitis B treated with interferon a. On the basis of our finding we conclude that decrease of serum laminin concentration during therapy in children with chronic hepatitis B suggests antifibrotic properties of IFN a however, prolongation of intervals between liver biopsies seems to be necessary for proper estimation of treatment influence on liver fibrosis in children. The evolution of serum laminin seems to be the more sensitive to detect antifibrotic effects than semiquantitative follow-up histology.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.