Kontrowersje wokół przeszczepiania wątroby w aspekcie zakażeń wirusami hepatotropowymi

Barbara Sobala-Szczygieł¹, Krystyna Mossor²

Streszczenie
Ostatnie lata dzięki wprowadzeniu cyklosporyny do leczenia immunosupresyjnego zapewniły dostateczny rozwój transplantologii. Od 1983 roku przeszczep wątroby uznano za pełnoprawny zabieg operacyjny i rozszerzono wskazania do stosowania tej metody leczenia. Kandydatem do transplantacji wątroby jest chory z poważnym zagrożeniem życia w przebiegu ostrego lub przewlekłego uszkodzenia tego narządu, po wyczerpaniu innych sposobów leczenia. Wiele kontrowersji budzi problem ustalenia optymalnego momentu przeprowadzenia zabiegu oraz infekcje wirusami hepatotropowymi. Pacjenci z powikłaniami wirusowego zapalenia wątroby stanowią potencjalnie największą grupę biorców. Wymagają oni szczególnie wnikliwej kwalifikacji oraz specjalistycznego ze względu na duże prawdopodobieństwo reinfekcji po operacji.

Summary
In recent years a significant development of transplantology due to introduction of cyclosporine into immunosupressive treatment has been observed. In 1983 liver transplantation was recognised as legal surgical procedure and since then it has been widely suggested as a method of treatment. Liver transplantation is recommended for patients whose lives are endangered by acute or chronic damage of the liver, in whom any other methods of treatment proved to be unsuccessful. Highly controversial remains establishing the optimal time for the procedure as well as hepatotrophic virus infections. Patients with virus hepatitis complications make the largest group of recipients. They require specificly careful qualifications and specialist management due to high probability of post-operation reinfection.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.