Gruźlica pozapłucna. Wprowadzenie

*Jan Kuś

Streszczenie
W Polsce w 2005 roku zarejestrowano 9280 zachorowań na gruźlicę. Blisko 9% z nich to gruźlica o lokalizacji pozapłucnej. Gruźlica może zajmować każdy narząd. Najczęstsze lokalizacje pozapłucne to: opłucna – 351 przypadków, węzły chłonne – 143, układ moczowy i narządy płciowe – 111 oraz kości i stawy – 87 zachorowań. Gruźlica pozapłucna jest zwykle wtórna do gruźlicy płuc. Pewne rozpoznanie uzyskuje się przez wyhodowanie prątków gruźlicy z materiału pobranego z miejsca odpowiedniego dla lokalizacji choroby: moczu, płynu z opłucnej, otrzewnej, osierdzia, płynu mózgowo-rdzeniowego, treści z jamy stawu, wycinków tkanki. Badanie mikroskopowe wycinków wykazuje utkanie charakterystyczne dla gruźlicy, a przy zastosowaniu odpowiedniego barwienia również prątki kwasoodporne.

Summary
There were 9280 new cases of tuberculosis notified in Poland in 2005. The proportion of extrapulmonary cases approaches 9%. Tuberculosis can affect any organ. The most commonly involved sites include pleura – 351 cases, lymph nodes – 143, genito-urinary system – 111 and osteoarticular areas – 87 cases. Extrapulmonary tuberculosis is most often secondary to pulmonary tuberculosis. The diagnosis is confirmed by the culture of Mycobacterium tuberculosis from material adequate for the localization of disease: urine, pleural, peritoneal or pericardial effusion, cerebrospinal fluid, articular aspirate and tissue biopsy specimens. Microscopic examination of biopsy materials show features of tuberculosis and application of proper staining can visualize acid fast bacilli.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.