Znaczenie prognostyczne kompleksowej diagnostyki genetycznej u chorych na ostre białaczki szpikowe*

*Anna Ejduk¹, Mirosław Majewski¹, Ilona Seferyńska¹, Grażyna Pałynyczko²,
Barbara Pieńkowska-Grela³, Krzysztof Warzocha¹

Streszczenie
Wstęp. Stwierdzenie aberracji genetycznych w momencie rozpoznania ostrej białaczki szpikowej (OBS) dostarcza ważnych informacji rokowniczych i wpływa na wybór leczenia.
Materiały i metody. Przedmiotem badań była kompleksowa diagnostyka genetyczna u 63 chorych z OBS w oparciu o kariotyp i badania molekularne genów fuzyjnych AML1-ETO, CBFB-MYH11 i PML-RARA zgodnie z protokołem BIOMED-1, celem oceny przydatności tych metod w stratyfikacji chorych do określonych grup rokowniczych w czasie rozpoznania.
Wyniki. Aberracje genetyczne wykryto u 31 chorych (49,2%). U 6 z 63 badanych chorych (9,5%) nie uzyskano metafaz do analizy cytogenetycznej. Aberracje genetyczne stratyfikujące do grupy niskiego ryzyka cytogenetycznego wykryto u 18 chorych (28,5%). W tej grupie chorych, analiza kariotypu pozwoliła na wykrycie dobrze rokujących aberracji u 12 pacjentów (66,7%), a jednoczesna analiza molekularna dodatkowo u 6 chorych (33,3%). Prawidłowy kariotyp lub aberracje stratyfikujące chorych do grupy pośredniego ryzyka cytogenetycznego stwierdzono u 30 pacjentów (47,6%). Analiza kariotypu wykazała złożone zaburzenia genetyczne lub aberracje stratyfikujące do grupy wysokiego ryzyka cytogenetycznego u 13 chorych (20,6%). Odsetek całkowitych remisji (CR) był zależny od ryzyka genetycznego i wynosił 72,2% w grupie niskiego, 53,2% w grupie pośredniego i 15,3% w grupie wysokiego ryzyka. Mediana całkowitego czasu przeżycia chorych nie została osiągnięta w grupie niskiego ryzyka i wynosiła odpowiednio 449 oraz 135 dni w grupie pośredniego i wysokiego ryzyka.
Wnioski. Diagnostyka genetyczna u chorych z OBS w oparciu o kariotyp i badania molekularne genów fuzyjnych pozwala na kompleksową ocenę ryzyka choroby, która nie jest możliwa przy wyłącznym stosowaniu metod cytogenetycznych lub molekularnych.

Summary
Introduction. Determination of chromosomal aberrations in acute myeloid leukemia (AML) is an important factor that helps to select an appropriate treatment schedule.
Materials and methods. The aim of this study was to perform complex genetic diagnostics in 63 AML patients, based on karyotyping and molecular tests for the presence of fusion genes AML1-ETO, CBFB-MYH11 and PML-RARA according to BIOMED-1 protocol, to reveal its usefulness in stratification of patients into different risk groups at the time of diagnosis.
Results. Chromosomal aberrations were detected in 31 patients (49.2%). In six patients (9.5%), classical cytogenetics was not performed due to lack of metaphases. Genetic aberrations allowing stratification into the low risk group were detected in 18 patients (28.5%). In this group, cytogenetics revealed chromosomal aberrations in 12 patients (66.7%) and molecular tests detected fusion genes in 6 other patients (33.3%). Normal karyotype and/or chromosomal aberrations, which stratified patients to the intermediate cytogenetic risk group, were detected in 30 patients (47.6%). According to cytogenetics and molecular tests 13 patients (20.6%) were stratified into the high risk group. After the completion of induction chemotherapy, complete remission (CR) rate was achieved in 72.2% patients in the low risk, 53.2% in intermediate, and 15.3% in the high risk group. Median overall survival time was not achieved in the low risk group, and reached 449 and 135 days in the intermediate and high risk patients, respectively.
Conclusions. Complex genetic diagnostics with karyotyping and molecular tests allowed to allocate AML patients to different risk groups, which would not have been possible if only cytogenetic or molecular tests were used.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.