Prof. dr hab. med. Sławomir Pawelski – życiorys hematologa

Prof. dr hab. med. Sławomir Pawelski urodził się 1922 r. w Przasnyszu. Studia rozpoczął w czasie okupacji niemieckiej na Wydziale Lekarskim tajnego Uniwersytetu Warszawskiego tzw. Szkoła Sanitarna dla pomocniczego personelu medycznego prowadzona przez Doc. J. Zaorskiego. Dyplom lekarza medycyny uzyskał w 1948 r. Po odbyciu stażu rozpoczął pracę jako asystent w I Klinice Chorób Wewnętrznych Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego pod kierownictwem Prof. dr. hab. med. Andrzeja Biernackiego, ucznia wybitnego internisty – Prof. dr. Witolda Orłowskiego. Rok później opublikował swoją pierwszą pracę naukową pt. „Krzywa elektrokardiograficzna w przebiegu pęknięcia tętnicy głównej”, w której po raz pierwszy w piśmiennictwie medycznym przedstawił elektrokardiograficzny obraz umierającego serca (Pol. Arch. Med. Wewn.1950).

W 1951 r. rozpoczął swoją 47-letnią pracę w nowotworzonym Instytucie Hematologii przechodząc kolejne stopnie służbowe i naukowe od starszego asystenta do adiunkta (1958 r.), kierownika Oddziału Hematologicznego, po udanym egzaminie konkursowym (1958 r. – 1960 r.) i kierownika Kliniki Chorób Wewnętrznych od 1961 r. do 1988 roku. W 1962 roku został powołany na stanowisko zastępcy dyrektora Instytutu Hematologii ds. naukowo-badawczych, a w 1988 r. – dyrektora naczelnego. Przechodząc na emeryturę w 1991 r. pozostał w Instytucie Hematologii na stanowisku konsultanta Klinik i Poradni Chorób Krwi.

Stopień naukowy doktora nauk medycznych uzyskał Prof. Pawelski w warszawskiej Akademii Medycznej w 1959 r. na podstawie rozprawy pt. „Zaburzenia erytropoezy w stanach niedoboru żelaza”, a stopień naukowy docenta w 1962 r., przedstawiając pracę pt. „Schorzenia węzłów chłonnych w świetle przyżyciowych badań, cytologicznych i cytochemicznych”. Praca ta otrzymała nagrodę VI Wydziału Nauk Medycznych, Polskiej Akademii Nauk. W 1967 r. Rada Państwa nadała doc. dr. hab. med. Pawelskiemu tytuł naukowy prof. nadzwyczajnego, a w 1975 r. profesora zwyczajnego. Prof. dr. hab. med. S. Pawelski jest specjalistą II stopnia w zakresie chorób wewnętrznych i II stopnia w hematologii.

Pełniąc funkcję zastępcy dyrektora ds. naukowo-badawczych wprowadził w Instytucie nowe kierunki badań (m.in. zastosowanie izotopów promieniotwórczych w hematologii, wprowadzenie badań cytogenetycznych) i zmodernizował wiele pracowni naukowych, co przyczyniło się do rozszerzenia i podniesienia poziomu wykonywanych w Instytucie badań naukowych i diagnostycznych. Było to możliwe dzięki odbytym przez Niego szkoleniom w znanych ośrodkach hematologicznych Londynu, Paryża, Strasburga, Sztokholmu oraz Moskwy, Pragi i Budapesztu.

Bogaty dorobek naukowy Prof. dr. hab. med. S. Pawelskiego obejmuje: 250 prac oryginalnych, 25 książek lub rozdziałów w dziełach zbiorowych, 10 prac popularno-naukowych i 37 prac poglądowych. Znaczna część prac oryginalnych została opublikowana w uznanych czasopismach zagranicznych (Acta Haematologica, Le Sang, Folia Haematol., Thrombosis and Diathesis Haemorrh). W obfitym dorobku w

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.