Złamania bliższej nasady kości piszczelowej

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 6/2007, s. 219-229

*Piotr Zakrzewski

Streszczenie
Złamania bliższej nasady piszczeli jako złamania stawowe mogą pozostawiać trwałe następstwa w postaci ograniczenia zakresu ruchu i późnych zmian zwyrodnieniowych. Wywiad, badanie kliniczne, punkcja stawu, badanie RTG, badanie MR lub CT pozwalają określić typ złamania, stopień uszkodzenia tkanki kostnej, rodzaj uszkodzeń tkanek miękkich oraz decydują o wyborze sposobu leczenia. Najczęściej występuje złamanie zgnieceniowe lub zgnieceniowo-rozszczepienne w obrębie kłykcia bocznego (typ B2, B3 wg AO/ASIF: typ II i III wg Schatzkera). Najczęściej towarzyszące uszkodzenia tkanek miękkich to uszkodzenie więzadła pobocznego piszczelowego i łąkotki bocznej. Leczenie powinno dążyć do anatomicznego odtworzenia powierzchni stawowej. W przypadku leczenia operacyjnego zespolenie odłamów powinno być tak stabilne, aby unieruchomienie gipsowe nie było konieczne, a ćwiczenia stawu kolanowego wdrożone natychmiast. Uszkodzone łąkotki należy próbować zeszyć, ewentualne leczenie rekonstrukcyjne uszkodzonych więzadeł krzyżowych odraczamy.

Summary
Proximal tibial fractures, like all intarticular fractures may lead to long term consequences such as a decrease in the range of motion and posttraumatic arthritis.
Patient history, clinical examination, puncture of the joint, roentgenograms, MRI and CT scans enable to define the type of fracture, to assess the degree of bone damage, the nature of soft tissue lesion and to determine the choice of method of treatment. Two most common fracture patterns are pure depression type and cleavage combined with depression type (lateral condyle) (type B2, B3 according to AO/ASIF classification; type II and III according to Schatzker). The most common concomitant soft tissue lesions include medial collateral ligament and lateral meniscus injuries. Adequate restoration of the articular surface should be the goal of the treatment. If operative treatment is chosen, fixation must be stable enough to allow early motion, without the need to use casting. Meniscal tears should be repaired if such possibility exists and possible repair of ruptured cruciate ligaments should be postponed.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.