Wybrane aspekty transplantacji serca u dzieci

*Lidia Hyla-Klekot¹, Beata Chodór², Grażyna Kucharska¹, Jan Głowacki³

Streszczenie
Przeszczepianie serca u dzieci jest obecnie powszechnie akceptowaną metodą leczenia skrajnej niewydolności krążenia, będącej następstwem nieodwracalnego uszkodzenia mięśnia sercowego. Transplantacje serca u dzieci stanowią zaledwie 8-10% ogólnej liczby zabiegów. Tak niski odsetek przeszczepów jest wyrazem ogromnego deficytu dawców dziecięcych i swoistych uwarunkowań procedury transplantacyjnej w populacji pediatrycznej. Wskazania do transplantacji serca u dzieci obejmują: kardiomiopatie o różnej etiologii oraz wrodzone wady serca, nie podlegające skutecznej korekcji kardiochirurgicznej. Dobór dawcy powinien uwzględniać zgodność w zakresie grup głównych krwi ABO, zbliżone wymiary klatki piersiowej, adekwatną wagę i wiek dawcy oraz przewidywany czas niedokrwienia narządu krótszy niż 4 godz. Główną przyczyną śmiertelności pediatrycznych biorców serca jest proces ostrego odrzucania przeszczepu, często o niecharakterystycznej symptomatologii klinicznej. Pomocne w jego rozpoznaniu i ocenie są metody nieinwazyjne (ECHO, Ekg, CPK, troponina) oraz biopsje endomyocardialne. Leczenie immunosupresyjne po przeszczepie serca u dzieci winno uwzględniać różnice w farmakokinetyce leków, a także zależny od wieku biorcy, profil działań ubocznych. Szczególne zagrożenie stanowią infekcje, powikłania limfoproliferacyjne, niewydolność nerek, zaburzenia wzrostu i rozwoju somatycznego. Dużym problemem są zaburzenia psychoemocjonalne związane z brakiem akceptacji przewlekłej terapii i lękiem przed nieuchronnym odrzucaniem. Kliniczną formą przewlekłego odrzucania jest potransplantacyjna choroba naczyń wieńcowych. Dotyczy ona pediatrycznych biorców serca w każdym przedziale wiekowym i w sposób ostateczny limituje czas ich przeżycia.

Summary
Heart transplantation in children is presently a widely accepted treatment method of extreme circulation insufficiency which is result of irreversible cardiac muscle damage. Heart transplantations in children make only 8-10% of the total number of operations. The low percentage of transplantations is a result of a large shortage of children donors and of peculiar conditions of transplantation procedures in pediatric population.
Indications for heart transplantation in children include: cardiomyopathies of different etiology and innate heart defects, which cannot be corrected effectively by cardiosurgical methods. Choice of a donor should include compatibility in the main blood groups ABO, similar sizes of chests, proper weight and age of a donor and predicted ischaemic time shorter than 4 hours. The main reason of pediatric heart recipient death is a process of acute transplant rejection, often of non-characteristic clinical symptoms. The non-invasive methods (ECHO, Ekg, CPK, troponin) and endomyocardiac biopsies are very helpful in its diagnosis. Immunosuppressive treatment after heart transplantation in children should take into consideration the differences in pharmakinetics of medicines and profile of side effects relating to the age of a recipient. The special dangers include infections, lymphoproliferous renal insufficiency, somatic growth and development disorders. Another big problem are psycho-emotional disorders connected with a lack of acceptation long-lasting therapy and a fear of inevitable rejection. Clinical form of long-lasting rejection is post-transplantation disease of coronary vessels. It applies to pediatric heart recipients of all ages and finally limits their survival time.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.