Ropnie i przetoki odbytu – aktualne postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne

*Małgorzata Kołodziejczak, Bartosz Kowalski

Streszczenie
W pracy omówiono etiopatogenezę, diagnostykę i sposoby postępowania chirurgicznego ropni i przetok odbytu.
W pierwszej części przedstawiona jest problematyka ropni odbytu. Opisane są sposoby diagnostyki i postępowania z wysokimi ropniami odbytu, które stanowią duży problem diagnostyczny. Przedstawiono też powikłania nieprawidłowo leczonych ropni, m.in. tzw. zespół Fouriera. Druga część pracy poświęcona została przetokom odbytu, przedstawiono aktualne wytyczne postępowania diagnostycznego, terapeutycznego oraz pooperacyjnego u pacjentów z przetokami odbytu. Szczególną uwagę poświęcono przyczynom nawrotów przetok. Większość nawrotów występuje do roku od operacji. Najwięcej nawrotów dotyczy przetok typu 3-go i 4-go wg Parksa (wysokich nadzwieraczowych i pozazwieraczowych), przetok w przebiegu choroby Crohna, a także przetok u pacjentów z obniżoną odpornością immunologiczną i cukrzycą. Profilaktyka nawrotu przetoki dotyczy trzech etapów: diagnostyki przedoperacyjnej, właściwie przeprowadzonej operacji oraz prowadzenia pooperacyjnego pacjenta.
Ten ostatni etap, często przez autorów pomijany, został w pracy szeroko omówiony. Uniknięcie powikłania inkontynencji polega na perfekcyjnej znajomości anatomii okolicy anorektalnej, nienagannej technice operacyjnej oraz dobrania właściwego rodzaju operacji do typu przetoki. Ze względu na liczbę i rodzaj możliwych pooperacyjnych powikłań chirurg powinien przed zabiegiem dokładnie omówić wszelkie możliwe niekorzystne następstwa operacji. Jest to nieodzowne ze względów nie tylko etycznych, ale też prawnych (możliwość postawy roszczeniowej pacjenta po zabiegu).

Summary
The aim of this article is to present the etiopathology and both diagnostic and surgical methods of treatment of perianal abscess and fistula in ano. The first part of this article is dedicated to the issue of perianal abscess. The treatment and diagnosis of the high localized perianal abscess as well as complications due to incorrect treatment such as Fournier syndrome are presented. The second part deals with the issue of fistula in ano. Actual diagnosis, therapeutic treatment and post operative care in patients suffering from fistula in ano are described. A special attention was given to the reasons of recurrence of fistula in ano. Majority of the recurrences occur within a year time after operation. Most of them is connected to the type 3 and 4 by Park´s fistula in ano classification (high suprasphincteric and extrasphincteric), fistulas in Crohns disease and also fistulas in patients with immunodeficiency or diabetes. Prevention of the recurrence of perianal fistula consists of three stages: preoperative diagnostic, proper operation and good postoperative care. The last stage, which is often marginalized by authors, is widely presented in our article. A perfect knowledge of perianal region anatomy, good surgical technique and proper choice of surgical treatment in different fistulas is essential to avoid complications. All patients should be well informed about possible postoperative effects since there is a wide range of varied postoperative complications. It is indispensable for both the ethical and legal reasons.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.